I SA/Łd 623/07

Dnia 8 listopada 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Referendarz sądowy: Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2007 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2002 roku p o s t a n a w i a: odmówić przyznania skarżącej – A. K. prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. A.K. złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2002 roku. We wniosku tym skarżąca wskazała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z mężem M.K. i 6-letnim synem M.K. Osiąga dochód z tytułu wynagrodzenia za pracę w wysokości 1600 zł brutto. Z kolei jej mąż z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej poniósł stratę. Jednocześnie skarżąca oświadczyła, że jej majątek rodziny stanowi mieszkanie o pow. 68 m2 oraz 5-letni samochód marki Fiat Punto. Z uwagi na fakt, że zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącej, zarządzeniem z dnia 28 sierpnia 2007 roku zobowiązano skarżącą do złożenia zaświadczenia z właściwego urzędu skarbowego o wysokości dochodu osiągniętego przez jej męża w 2006 roku z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, nadesłania odpisów deklaracji podatkowych (VAT-7), składanych przez męża, za ostatnie 3 miesiące oraz nadesłania wyciągów z posiadanych rachunków bankowych własnych i rachunków posiadanych przez męża za ostatnie 3 miesiące (w tym rachunku związanego z prowadzeniem działalności gospodarczej), w terminie 10 dni pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. Wezwanie w powyższej kwestii wraz ze stosownym pouczeniem o skutkach jego niewykonania zostało doręczone skarżącej w dniu 31 sierpnia 2007 roku. W zakreślonym terminie skarżąca nie nadesłała wymaganych przez Sąd dodatkowych dokumentów dotyczących jej sytuacji majątkowej i zdolności płatniczych, szczegółowo wskazanych w zarządzeniu z dnia 28 sierpnia 2007 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a."). Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie skarżącego leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz z oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym bezspornie wynika jedynie, że skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z mężem M.K. i 6-letnim synem M.K. Osiąga dochód z tytułu wynagrodzenia za pracę w wysokości 1600 zł brutto. Majątek rodziny stanowi mieszkanie o pow. 68 m2 oraz 5-letni samochód marki Fiat Punto. Pozostałe okoliczności, w tym zwłaszcza kwestia możliwości płatniczych skarżącej wobec braku przesłania wyciągów z posiadanych rachunków bankowych własnych i rachunków posiadanych przez męża za ostatnie 3 miesiące (w tym rachunku związanego z prowadzeniem działalności gospodarczej), niezłożenia zaświadczenia z właściwego urzędu skarbowego o wysokości dochodu osiągniętego przez męża w 2006 roku z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej oraz nadesłania odpisów deklaracji podatkowych (VAT-7), składanych przez męża, za ostatnie 3 miesiące, w ocenie Sądu rozpoznającego niniejszy wniosek, nie zostały należycie przez skarżącą wyjaśnione. Z uwagi na powyższe uznać zatem należało, że skarżąca uniemożliwiła Sądowi ocenę całokształtu jej sytuacji majątkowej i tym samym przyjąć, że skarżąca nie wykazała dostatecznie, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., należało odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w przedmiotowej sprawie. (MSi)