I SA/Łd 623/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w G. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w G.W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za styczeń, luty, marzec 2011 r. oraz orzeczenia o obowiązku zapłaty podatku wynikającego z wystawionej faktury p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Spółka złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. , który utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. w sprawie określenia zobowiązania z tytułu podatku od towarów i usług za styczeń 2011 r. w wysokości 142.259 zł, luty 2011 r. w wysokości 38.956 zł i marzec 2011 r. w wysokości 114.080 zł oraz obowiązku zapłaty podatku wykazanego przez spółkę w fakturze z dnia 25 stycznia 2011 r. w kwocie 3.364 zł. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając ów wniosek strona skarżąca podniosła, że wysokość zobowiązania jaką spółka musiałaby uiścić, wynosi 136.337 zł. Stwierdziła, że nałożony na spółkę obowiązek ma charakter pieniężny i skutki wykonania takiego świadczenia są z natury rzeczy nieodwracalne. Spółka podkreśliła, że kwota podatku podlegającego zapłacie przekracza wysokość kapitału zakładowego spółki, który wynosi 100.000 zł. Zapłata tego zobowiązania spowoduje zaistnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, polegającej na utracie płynności finansowej i konieczności zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 13 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.) - powoływanej dalej w skrócie jako "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji lub postanowienia, w całości lub w części, może postanowić organ podatkowy, który wydał decyzję lub postanowienie, działając z urzędu lub na wniosek strony skarżącej, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 2 P.p.s.a.). Stosownie do art. 61 § 3 P.p.s.a. również sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W ocenie sądu wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd nie podziela poglądu strony skarżącej, zgodnie z którym wykonanie zobowiązań o charakterze pieniężnym ma z natury rzeczy nieodwracalny charakter. Przeciwnie, zdaniem sądu wykonanie decyzji nakładającej obowiązek zapłaty zaległości podatkowej ma charakter odwracalny, ponieważ w sytuacji gdy skarga okaże się zasadna, organ podatkowy ma obowiązek zwrócić podatnikowi uiszczoną zaległość podatkową. Po drugie, porównanie wysokości zaległości podatkowej z wysokością kapitału zakładowego spółki, nie oznacza, że zapłata tej zaległości oznacza utratę płynności finansowej spółki bądź konieczność zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości. Wysokość kapitału zakładowego nie świadczy o możliwościach płatniczych spółki, ponieważ wartość kapitału zakładowego nie jest równoznaczna z aktualną wartością majątku spółki, tak ruchomego jak i nieruchomości oraz wysokością środków pieniężnych. Spółka nie podała we wniosku danych o wartości swoich aktualnych aktywów. Wobec powyższego sąd nie może zweryfikować twierdzenia, iż wykonanie decyzji grozi spółce utratą płynności bądź może spowodować konieczność zgłoszenia wniosku o ogłoszenie jej upadłości. Z uzasadnienia wniosku nie wynika również by organ podatkowy podjął działania zmierzające do wyegzekwowania zaległości objętych zaskarżoną decyzją, w szczególności zmierzające do egzekucji tych zaległości z ruchomości lub nieruchomości spółki. Mając na uwadze powyższe sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji. AKE.