I SA/Łd 624/16

Dnia 8 września 2016 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 8 września 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku K. J. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr UNP: [...] [...] w przedmiocie określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 2009 roku oraz orzeczenia o obowiązku zapłaty podatku z faktur wystawionych w miesiącach od stycznia do sierpnia 2009 roku p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu – K. J. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. K. J. złożył na urzędowym formularzu (PPF) wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 2009 roku oraz orzeczenia o obowiązku zapłaty podatku z faktur wystawionych w miesiącach od stycznia do sierpnia 2009 roku. We wniosku tym skarżący wskazał, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną I. i 15-letnią córką oraz 4-letnim synem. Rodzina nie posiada żadnego majątku, z wyjątkiem mieszkania o pow. 65 m2. Jedyny dochód rodziny stanowi jego wynagrodzenie za pracę w wysokości 2.000 zł brutto, żona jest osobą bezrobotną. Łącznie wydatki rodziny z tytułu spłaty kredytu mieszkaniowego i opłat wynoszą ok. 1.570 zł. W uzasadnieniu wniosku skarżący dodatkowo wyjaśnił, że jest byłym właścicielem firmy A.. Wobec niego i firmy prowadzone są postępowania podatkowe na łączną kwotę ok. 4.000.000 zł. Aktualnie jest zatrudniony jako pracownik spółki z o.o. z wynagrodzeniem w wysokości 1.200 zł. Żona nie pracuje, na utrzymaniu mają dwoje dzieci. Z uwagi na fakt, że zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącego, zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 1 sierpnia 2016 roku zobowiązano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia wniosku poprzez złożenie przez skarżącego dodatkowych dokumentów i oświadczeń dotyczących jego sytuacji majątkowej, w tym do: nadesłania wyciągów z ewentualnie posiadanych przez skarżącego i jego żonę rachunków bankowych z okresu ostatnich 3 miesięcy, przedstawienia zaświadczenia o wysokości wynagrodzenia netto skarżącego z okresu ostatnich 3 miesięcy, udokumentowania faktu posiadania przez żonę skarżącego statusu osoby bezrobotnej bez prawa do zasiłku dla bezrobotnych, nadesłania kserokopii wskazanej we wniosku umowy kredytowej wraz z określeniem kwoty wydatków ponoszonych z tytuły spłaty miesięcznej raty kredytu, udokumentowania wskazanej we wniosku wysokości opłat ponoszonych w ramach stałych wydatków, podania wartości szacunkowej nieruchomości (domu bądź mieszkania) o pow. 65 m2 wskazanej we wniosku oraz nadesłania odpisu zeznania podatkowego skarżącego i jego żony za 2015 rok, w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik skarżącego w drodze pisma z dnia 10 sierpnia 2016 roku nadesłał dodatkowe dokumenty i oświadczenia dotyczące sytuacji majątkowej skarżącego. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje: Wniosek o przyznanie prawa pomocy jest zasadny. Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym została uregulowana w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.". Z treści przepisów art. 243, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczeń o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz nadesłanych dokumentów źródłowych i oświadczeń wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną I. i 15-letnią córką oraz 4-letnim synem. Rodzina nie posiada żadnego majątku z wyjątkiem mieszkania o pow. 65 m2. Jedyny dochód rodziny stanowi wynagrodzenie za pracę skarżącego w wysokości 1.459,48 zł netto. Jego żona jest osobą bezrobotną i nie osiąga żadnego dochodu. Wydatki wiążą się ze spłatą kredytu mieszkaniowego (rata ok. 770 zł) i opłatami w wysokości ok. 800 zł. Kwoty te znajdują potwierdzenie w nadesłanych dokumentach źródłowych. Jednocześnie z nadesłanych dokumentów wynika, że w 2015 roku skarżący osiągnął dochód w wysokości 22.668,03 zł (według PIT-37), a jego żona uzyskała dochód w wysokości 2.339,80 zł (według PIT-37). Analiza wyciągów z rachunków bankowych dowodzi przy tym, że małżonkowie nie posiadają środków, które mogliby przeznaczyć na uiszczenie wpisu od skargi, który w niniejszej sprawie wynosi 3.198 zł. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w tym zwłaszcza kwotę dochodu trzyosobowej rodziny i niezbędnych wydatków, a także kwotę wpisu od skargi (3.198 zł), referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący wykazał bowiem, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Spełnienie zaś tej przesłanki obligowało do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. AKE.