I SA/Łd 625/16

Dnia 11 stycznia 2017 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku R. W. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi R. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr UNP: [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za czerwiec 2011 roku oraz umorzenia postępowania podatkowego w podatku od towarów i usług za czerwiec 2009 roku i czerwiec 2010 roku p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie z ponownego wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym została uregulowana w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.". Z treści przepisów art. 243, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania w sprawie. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (art. 245 § 2 powołanej ustawy). Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu (o symbolu PPF) stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie majątkowym, rodzinnym i dochodach. Od referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Stosownie zaś do art. 249a p.p.s.a., jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. W sprawie niniejszej skarżąca wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w związku z zamiarem wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 24 listopada 2016 roku, sygn. akt I SA/Łd 625/16, oddalającym jej skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za czerwiec 2011 roku oraz umorzenia postępowania podatkowego w podatku od towarów i usług za czerwiec 2009 roku i czerwiec 2010 roku. Tymczasem z akt sprawy niniejszej wynika, że postanowieniem z dnia 9 września 2016 roku, referendarz sądowy przyznał skarżącej w oparciu o ocenę całokształtu sytuacji majątkowej prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Postanowienie to jest prawomocne. Oznacza to zatem, że w rozpatrywanej sprawie skarżąca korzysta już z prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata aż do czasu definitywnego zakończenia postępowania. Podkreślić przy tym należy, że Okręgowa Rada Adwokacka w Łodzi wyznaczyła pełnomocnikiem z urzędu skarżącej – adwokat M. W.-W. i jak wynika z akt sprawy, pełnomocnik nadal reprezentuje skarżącą w niniejszej sprawie. W tym stanie rzeczy należało uznać, że ponowny wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata jest kolejnym (drugim) wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w tej samej sprawie, a co za tym idzie, jego rozpoznanie stało się zbędne i postępowanie z tego wniosku podlega umorzeniu na zasadzie art. 249a p.p.s.a. Skarżąca korzysta już bowiem z przyznanego jej wcześniej prawa pomocy w żądanym zakresie. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 249a w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia. Ake.