I SA/Łd 633/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Joanna Tarno po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2011 r. postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. określającą A spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. zobowiązanie w podatku od nieruchomości za 2011 r. Organ odwoławczy pouczył jednocześnie stronę o sposobie i terminie zaskarżenia tej decyzji. Powyższe rozstrzygnięcie organu odwoławczego zostało doręczona spółce 19 marca 2013 r., zaś skargę na nie wniesiono 24 kwietnia 2013 r. Ponadto zarządzeniem z 27 maja 2013 r. Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wezwał stronę skarżącą do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego). Wezwanie do usunięcia tego braku zostało doręczone 3 czerwca 2013 r. W wyznaczonym przez sąd terminie strona nie nadesłała odpisu z KRS. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Kwestię sposobu i terminu składania skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego reguluje art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej "P.p.s.a.") stanowiąc, że skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Konsekwencje procesowe wniesienia skargi po terminie normuje art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. stanowiąc, że w takiej sytuacji sąd skargę odrzuca. Ponadto zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. każde pismo strony (m.in. skarga) powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Jeżeli zatem skargę do sądu wnosi spółka prawa handlowego, skarga ta powinna być podpisana w sposób czyniący zadość zasadom reprezentowania tego podmiotu ujawnionym w Krajowym Rejestrze Sądowym. Ciężar wykazania, że osoba, która podpisała skargę, była do tego umocowana, spoczywa na stronie skarżącej. Niewykazanie umocowania stanowi brak formalny, który podlega uzupełnieniu w trybie przewidzianym w art. art. 49 § 1 P.p.s.a. Nieuzupełnienie wspomnianego braku skutkuje zaś odrzuceniem skargi przez sąd. Artykuł 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. stanowi bowiem, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Zgodnie z art. 49 § 1 P.p.s.a. ustawowy termin do uzupełnienia braków formalnych wynosi 7 dni. Z przepisów tych wynika, że w wypadku stwierdzenia przez sąd nieuzupełnienia braków formalnych w terminie siedmiu dni, po stronie sądu powstaje bezwzględny obowiązek odrzucenia skargi. Ustawodawca nie przewidział jakichkolwiek odstępstw od tej reguły, nie wprowadził też żadnych uregulowań pozwalających na zastosowanie innego środka niż odrzucenie skargi. Jak wyżej wskazano, zakwestionowana decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego została doręczona podatniczce 19 marca 2013 r. Skoro ustawowy termin do wniesienia skargi wynosi 30 dni, to tym samym strona powinna złożyć skargę do Sądu, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł., najpóźniej do 18 kwietnia 2013 r. Pomimo odpowiedniego pouczenia, skarga została złożona po terminie, bowiem wniesiono ją 24 kwietnia 2013 r. Ponadto, wbrew prawidłowemu i precyzyjnie sformułowanemu wezwaniu, strona skarżąca nie przedłożyła odpisu KRS, potwierdzającego umocowanie osób podpisanych pod skargą do jej reprezentowania przed sądem. Ponieważ skargę złożono z uchybieniem terminowi, a także z uwagi na nieuzupełnienie braku formalnego skargi, Sąd na podstawie powołanych wyżej przepisów art. 58 § 1 pkt 2–3 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji. AK.