I SA/Łd 639/10

Dnia 14 stycznia 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Tomasz Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J. J. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2003 i 2004 r. postanawia: wstrzymać wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 4 maja 2010 r. J. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2003 i 2004 r. Pismem z dnia 5 lipca 2010 r. skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że na podstawie zaskarżonej decyzji organy mogą wszcząć egzekucję administracyjną. Podniesiono, że w chwili obecnej decyzja jest zabezpieczona na majątku skarżącego poprzez wpisanie hipoteki przymusowej na nieruchomości stanowiącej dom mieszkalny, w którym zamieszkuje wraz z rodziną. Wyjaśniono, iż branża transportowa w obecnej chwili przechodzi kryzys, z czym związany jest spadek przychodów z tej działalności. Tym samym wykonanie decyzji w chwili obecnej spowodowałoby nieodwracalne skutki dla skarżącego, bowiem doprowadziłoby do wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. postanowieniem z dnia 1 września 2010 r. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W następstwie złożonego zażalenia NSA postanowieniem z dnia 25 listopada 2010 r. uchylił zaskarżone postanowienie przekazując sprawę WSA w Ł. do ponownego rozpoznania. NSA wskazał, że sąd I instancji nie odniósł się do sytuacji wnioskodawcy, z której wynika, że na nieruchomości, w której zamieszkuje wraz z rodziną ustanowiona została hipoteka przymusowa i nie skonfrontował tego z posiadanym przez J. J. interesom wyrażonym w przepisie § 3 art. 61 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej w dalszej części rozważań p.p.s.a.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego prawa złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 p.p.s.a.). W pierwszej kolejności należy wskazać, że inicjatywa w zakresie wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu należy do skarżącego, bowiem jego rzeczą, jako strony postępowania sądowoadministracyjnego, jest wykazywanie zasadności złożonego wniosku poprzez wskazanie istnienia materialnoprawnych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu strona skarżąca wykazała, że wykonanie decyzji określających zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2003 i 2004 r. mogłoby spowodować wskazane wyżej następstwa.. W niniejszym przypadku za uwzględnieniem wniosku przemawia wysoka kwota zobowiązania podatkowego oraz trudna sytuacja materialna skarżącego. Należy również wskazać, że wobec ustanowienia hipoteki przymusowej na domu mieszkalnym skarżącego, nieregulowanie zaległości podatkowych może spowodować zaspokojenie należności publicznoprawnych właśnie z tego składnika majątku. Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł., na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji Sz.Ch.