I SA/Łd 64/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Arkadiusz Cudak, Sędziowie Sędzia NSA Paweł Janicki, Asesor WSA Renata Kubot-Szustowska (spr.), Protokolant Asystent sędziego Jarosław Szkudlarek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 kwietnia 2007 sprawy ze skargi C.Ż. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie odmowy umorzenia zaległości podatkowych od środków transportowych za lata 2002-2004 uchyla zaskarżone postanowienie Postanowieniem z dnia [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., działając na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 i § 2 ustawy z dnia 29.sierpnia 1997r. (tekst jednolity Dz.U. Nr 8 z 2005r.,poz. 60 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania C.Ż. od decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] w sprawie odmowy umorzenia zaległości podatkowych w podatku od środków transportowych za lata 2002-2004, stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu wskazano, iż skarżona odwołaniem decyzja organu I instancji doręczona została C.Ż. w dniu 24.sierpnia 2006r., natomiast odwołanie wniesione zostało przezeń listem poleconym w dniu 12.września 2006r. Zgodnie natomiast z treścią art. 223 § 2 ustawy z dnia 223 § 2 Ordynacji podatkowej, termin do wniesienia odwołania jest terminem ustawowym i wynosi 14 dni, licząc od daty doręczenia stronie decyzji organu I instancji. Ponieważ zaś termin ten upłynął odwołującemu w dniu 7.września 2006r., przeto złożone w dniu 12.września 2006r. odwołanie, uznać należało za wniesione z uchybieniem terminu. W skardze na powyższe rozstrzygniecie C.Ż. wniósł o jego uchylenie podnosząc, iż mylnie odczytano datę doręczenia mu rozstrzygnięcia organu I instancji. Nie jest bowiem możliwe aby decyzja Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] doręczona została mu za pośrednictwem poczty w dniu jej podjęcia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, odwołując się do uzasadnienia rozstrzygnięcia, zawartego w motywach zaskarżonego postanowienia. W piśmie z dnia 13.grudnia 2006r., nadesłanym do Sądu za pośrednictwem organu administracji, skarżący, powołując się na informację uzyskaną w Urzędzie Pocztowym [...] (właściwym dla jego miejsca zamieszkania) podniósł, iż decyzja organu I instancji została mu doręczona w dniu 29.sierpnia 2006r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 ustawy z dnia 25.lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola wspomniana sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§ 2). Sąd administracyjny, uwzględniając skargę, uchyla zaskarżone orzeczenie w całości albo części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa, dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jeżeli natomiast zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach - stwierdza nieważność zaskarżonego aktu w całości lub części. Stwierdzenie wydania rozstrzygnięcia z naruszeniem prawa wchodzi zaś w grę, o ile zachodzą przyczyny, określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach (art. 145 ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, zwanej w dalszej części rozważań p.p.s.a.). Biorąc pod uwagę tak zakreśloną kognicję oraz przyczyny wzruszenia orzeczeń organów administracji publicznej, Sąd stwierdził, że zaskarżone postanowienie narusza przepisy postępowania, w stopniu określonym w cytowanym przepisie. Zgodnie bowiem z treścią 223 § 2 ustawy z dnia 29.sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz.U. Nr 8 z 2005r., poz. 60 ze zm.) termin do wniesienia odwołania jest terminem ustawowym i wynosi 14 dni od dnia doręczenia stronie decyzji organu I instancji. Termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo (odwołanie) zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego (art. 12 § 6 pkt 2 Ordynacji podatkowej). W rozpoznawanej sprawie nie budzi wątpliwości data nadania przez skarżącego pisma, stanowiącego odwołanie, w Urzędzie Pocztowym [...] (12.września 2006r.) Sporne jest natomiast, w jakiej dacie doręczono mu decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] i co za tym idzie, kiedy rozpoczął bieg termin do wniesienia odwołania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. przyjęło, iż datą tą jest dzień 24.sierpnia 2006r., ponieważ tak odczytało datę umieszczoną przez skarżącego na potwierdzeniu odbioru decyzji. Tymczasem choćby z adnotacji uczynionej na decyzji organu I instancji wynika, iż została ona wysłana w dniu 25.sierpnia 2006r., zatem nie jest możliwe by jej odbiór przez adresata nastąpił wcześniej niż data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym. Ponadto stemple pocztowe, umieszczone na potwierdzeniu odbioru przesyłki, sugerują, iż datą nadania przesyłki był dzień 25.sierpnia 2006r. (datownik placówki nadawczej), zaś dniem jej doręczenia dzień 29.sierpnia 2006r. (datownik placówki oddawczej). Potwierdzeniem powyższych ustaleń jest informacja uzyskana przez skarżącego w oddawczym urzędzie pocztowym ([...]). Jeżeli zatem decyzja Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] została doręczona adresatowi w dniu 29.sierpnia 2006r., nadane przezeń w publicznym urzędzie pocztowym w dniu 12.września 2006r. odwołanie, zostało wniesione w ustawowym terminie, o którym mowa w art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej. Faktem jest, iż data umieszczona przez skarżącego na potwierdzeniu odbioru przesyłki jest trudna do jednoznacznego odczytania. Konieczne było zatem przeprowadzenie stosownego postępowania, celem ustalenia czy istotnie uchybiony został termin do złożenia odwołania od doręczonej skarżącemu decyzji. Zaniechanie tejże powinności i w konsekwencji przyjęcie, niemożliwej w istocie, daty doręczenia podatnikowi decyzji organu I instancji, doprowadziło do naruszenie przepisu art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, poprzez jego nieuzasadnione zastosowanie. Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c p.p.s.a orzeczono o uchyleniu zaskarżonego postanowienia, Z uwagi natomiast na charakter prawny uchylonego orzeczenia (nie podlegającego wykonaniu i nie wymagającego wykonania), za bezprzedmiotowe uznano rozstrzyganie, w trybie art. 152 p.p.s.a., w sprawie jego wykonywania do dnia uprawomocnienia się wyroku. Z uwagi zaś na brak wniosku skarżącego o zwrot kosztów postępowania, pomimo udzielonego mu w tym zakresie pouczenia (k.17), brak było podstaw do rozstrzygania w tej materii (art. 210 § 1 p.p.s.a.).