I SA/Łd 64/10

Dnia 3 marca 2010 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie: odmowy umorzenia zaległości wraz z opłatą prolongacyjną w podatku dochodowym od osób fizycznych p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu M. M. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. 21 grudnia 2009 roku M. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. skargę na decyzję Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] odmawiającą podatnikowi umorzenia w całości zaległości wraz z opłatą prolongacyjną w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi podatnik zwrócił się z wnioskiem o zwolnienie od obowiązku jego uiszczenia. W złożonym na wezwanie sądu na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący rozszerzył żądanie domagając się przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości oraz ustanowienie adwokata z uwagi na niskie dochody. Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym majątku i dochodach oraz akt administracyjnych sprawy wynika, że M. M. samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, którego miesięczny dochód z tytułu pobieranej emerytury wynosi 1.700 zł netto. Skarżący nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Jest obciążony z tytułu świadczeń alimentacyjnych na rzecz swojej córki kwotą 520 zł., jego opłaty związane z wynajmem mieszkania wynoszą 600 zł miesięcznie, ponadto opłaca indywidualne ubezpieczenie w PZU w wysokości 57 zł miesięcznie. Skarżący podał, że choruje na cukrzycę, jaskrę, prostatę oraz dyskopatię i z tego tytułu na leki i leczenie wydaje miesięcznie od 200 do 300 zł. Stan jego zdrowia i wiek (57 lat) uniemożliwiają mu podjęcie dodatkowego zatrudnienia w celu poprawy jego sytuacji finansowej Referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stosownie do regulacji zawartej w art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. Należy jeszcze podkreślić, iż udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. We wniosku o przyznanie prawa pomocy M. M. wskazał, iż samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, którego jedynym źródłem dochodu jest jego emerytura w wysokości 1700 zł netto. Skarżący nie posiada żadnego majątku ani oszczędności, jest obciążony obowiązkiem alimentacyjnym wobec córki w kwocie 520 zł, ponosi wydatki związane z wynajęciem mieszkania w kwocie 600 zł, wydatki na ubezpieczenie w wysokości 57 zł oraz związane z leczeniem w wysokości 200-300 zł miesięcznie. Uwzględniając powyższe oraz treść art. 245 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zasadnym jest więc przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.