I SA/Łd 640/16
PostanowienieWSA w Łodzi2016-08-03
Skład orzekający: Tomasz Adamczyk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2010 r. oraz wysokości odsetek od zaliczek miesięcznych, ze względu na niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków?Ratio decidendi
Wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować upadłość spółki, co stanowi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wartość przedmiotu zaskarżenia jest znacząca w kontekście aktualnej sytuacji finansowej skarżącej. W związku z tym, sąd postanowił wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 i § 5 PPSA.Stan faktyczny
Spółka A. Spółka z o.o. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. określającą wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2010 r. Skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji, argumentując, że konieczność zapłaty kwoty ok. 90 tys. zł doprowadzi do utraty płynności finansowej, problemów z regulowaniem bieżących zobowiązań, a nawet upadłości spółki. Podkreślono, że spółka poniosła już znaczne wydatki na zabezpieczenie roszczeń organów podatkowych i nie posiada możliwości uzyskania kolejnego kredytu. Wskazano również na ryzyko utraty miejsc pracy i kontraktów.Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 3 sierpnia 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Tomasz Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2016 roku sprawy ze skargi A. Spółki z o.o. w Z. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku nr [...] UNP [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2010 r. oraz wysokości odsetek od zaliczek miesięcznych p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.
A. Spółki z o.o. w Z. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2010 r. oraz wysokości odsetek od zaliczek miesięcznych.
Pismem z dnia 18 lipca 2016 r. skarżąca spółka wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując że konieczność zapłaty podatku w kwocie wskazanej w decyzji (wraz z odsetkami to ok 90 tyś zł), a przewyższającej półroczny zysk Skarżącej doprowadzi do utraty płynności finansowej. Konieczność zapłaty tak wysokiej kwoty, która wynika z wydanej decyzji, doprowadzi do nagłych trudności w regulowaniu bieżących zobowiązań spółki -wypłaty wynagrodzeń, regulowaniu zobowiązań publicznoprawnych, zapłaty za faktury za usługi realizowane na rzecz Skarżącej itp. W konsekwencji może to doprowadzić nawet do upadłości spółki. Wysokość dochodów w latach 2014 i 2015 wskazują bilanse spółki. Wysokość dochodu podatkowego za rok 2015 wskazuje CIT 8 za 2015 - w rzeczywistości jest to strata w kwocie 51 876 zł. Dodatkowo podniesiono, że spółka nie ma skumulowanych takich środków i zapłata spornej kwoty w drodze egzekucji i zajęcia kont bankowych, co ewidentnie doprowadziłoby do drenażu spółki ze środków jak i paraliżu prowadzonej działalności.
Jednocześnie wskazano, że w sierpniu 2015 Spółka zapłaciła kwotę ponad 174 tyś zł na rzecz NUS w Z. W. tytułem zabezpieczenia ewentualnych roszczeń organu podatkowego wynikających z wydanej przez NUS decyzji nr [...]. oraz decyzji DIS w Ł. z dnia [...] nr [...].- dowód w załączeniu. Spółka poniosła ten wysiłek finansowy (również przy pomocy kredytu bankowego) celem uniknięcia wielomiesięcznej egzekucji paraliżującej działalność, oraz możliwości uzyskiwania zaświadczeń z Urzędu Skarbowego o niezaleganiu z podatkami. Brak zaświadczeń mówiących o braku zaległości (praktyką organu jest wykazywanie nawet nieprawomocnych decyzji, jako zaległość) skutecznie eliminowałby Spółkę z przetargów i postępowań zakupowych. Firma A. wiele z posiadanych przychodów uzyskuje w drodze zamówień publicznych, a ich brak poważnie uszczupliłby przychody Spółki i pozycję rynkową. Z tego też powodu ciężarem nie do udźwignięcia dla Spółki byłby kolejny drenaż firmy ze znacznych środków finansowych. Brak też jest możliwości uzyskania kolejnego kredytu na ten cel z uwagi na bezwzględny wymóg posiadania przez kredytobiorcę zaświadczenia o niezaleganiu z US - tym samym krąg niemożności się zamyka nie dając Spółce żadnego ruchu. Strata osiągnięta przez spółkę za rok 2015 w kwocie 51 876 zł jest już efektem zapłaconego zabezpieczenia i okresowym brakiem zaświadczeń o niezaleganiu z US (mimo bieżącego opłacania podatków).
Skarżąca wskazała ponadto, że aktualnie w Spółce zatrudnionych jest 8 osób. Łączna wysokość wynagrodzeń pracowników wynosi ponad 12 tys. zł miesięcznie. Konieczność nagłej zapłaty podatku objętego zaskarżoną decyzją spowoduje, że Skarżąca nie będzie posiadała środków na wypłatę wynagrodzeń już w miesiącu sierpniu 2016 r. i zmuszona zostanie zlikwidować posiadane miejsca pracy. Zwolnienie pracowników spowoduje z kolei, iż Spółka nie będzie w stanie wykonać zobowiązań wynikających z aktualnie łączących ją kontraktów, w tym z kilkoma jednostkami budżetowymi (gminy, miasta, szpitale). W związku z powyższym Skarżąca nie tylko nie osiągnie przychodów z tytułu ich wykonania, których wysokość szacuje na kwotę 40 tys. zł miesięcznie, ale również zobowiązana będzie do zapłaty kar umownych w kwocie ok 100 tyś zł. Dodatkowo Spółka nie będzie w stanie uregulować aktualnie obciążających ją zobowiązań wynikających z zawartych przez nią kontraktów, których terminy płatności przypadają na najbliższe tygodnie. Powyższe spowoduje zaprzestanie regulowania przez Skarżącą swoich wymagalnych zobowiązań i w konsekwencji sprawi, że w odniesieniu do Skarżącej spełnione zostaną przesłanki do zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - powoływanej dalej jako p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji lub postanowienia, w całości lub w części, może postanowić organ podatkowy, który wydał decyzję lub postanowienie, działając z urzędu lub na wniosek strony skarżącej, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 2 p.p.s.a.).
Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. również sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Z przywołanych przepisów wynika, iż warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę skarżącą konkretnych okoliczności uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z dnia 19 września 2014 r. sygn. akt II FZ 1419/14 dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
Sąd postanowił uwzględnić wniosek mając na uwadze dane zawarte we wniosku i dokumentach złożonych w związku z tym wnioskiem. W ocenie Sądu twierdzenie, iż wykonanie zaskarżonej decyzji w końcowym rezultacie może spowodować upadłość spółki, jest uzasadnione. Należy przy tym wskazać, że wartość przedmiotu zaskarżenia niniejszej sprawie wynosi 72.683 zł, a więc kwotę znaczącą biorąc pod uwagę aktualną sytuację skarżącej.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.
AKE.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło