I SA/Łd 641/15

Dnia 21 lipca 2015 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2009 rok p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej – A Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Łodzi prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł., reprezentowana przez pełnomocnika w osobie doradcy podatkowego, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2009 rok. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 952 zł Spółka wystąpiła z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych. W złożonym, na urzędowym formularzu PPPr, oświadczeniu o majątku i dochodach skarżąca podała, że przedmiot prowadzonej przez nią działalności gospodarczej stanowią usługi budowlano-montażowe. Wskazała przy tym, że wysokość jej kapitału zakładowego wynosi 52.500 zł, nie posiada środków trwałych, w ostatnim roku obrotowym poniosła stratę w wysokości -26.297,16 zł. Natomiast saldo posiadanego przez nią rachunku na koniec miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku wynosiło -470,43 zł. Z kolei w uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że nie dysponuje żadnymi środkami na pokrycie wpisu od skargi. Z uwagi na fakt, że zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącej, zarządzeniem z dnia 8 lipca 2015 roku zobowiązano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia wniosku poprzez nadesłanie deklaracji w podatku od towarów i usług VAT-7 za ostatnie 3 okresy rozliczeniowe, rachunku zysków i strat oraz bilansu Spółki za rok 2014, zeznań podatkowych w podatku dochodowym od osób prawnych za 2014 rok, a także wyciągów z posiadanych przez Spółkę rachunków bankowych za ostatnie 2 miesiące, w terminie 7 dni pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik skarżącej w drodze pisma z dnia 10 lipca 2015 roku nadesłał wymagane dokumenty dotyczące sytuacji majątkowej skarżącej i wyjaśnił, że Spółka nie prowadzi żadnej działalności. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnić należy, że instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.". Przepis art. 244 tej ustawy stanowi, że prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie zaś do przepisu art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje, zgodnie z § 2 tego artykułu, zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje natomiast, według § 3 powołanego artykułu, zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przesłanki przyznania prawa pomocy osobie prawnej i innej jednostce organizacyjnej, w tym także spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, określa natomiast przepis art. 246 § 2 p.p.s.a. I tak, przyznanie pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy jednostka ta wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, w zakresie częściowym natomiast – gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Podkreślić przy tym należy, iż zawarty w przepisie art. 246 § 2 p.p.s.a. zwrot "gdy wykaże" oznacza, że na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, iż znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Od referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz nadesłanych dokumentów wynika, że przedmiotem działalności skarżącej są usługi budowlano-montażowe. Od ponad roku Spółka nie prowadzi jednak żadnej działalności usługowej i nie uzyskuje żadnych przychodów. Nie posiada żadnych środków trwałych ani środków finansowych na rachunkach bankowych. Kapitał zakładowy Spółki stanowi kwotę 52.500 zł. Jednocześnie z nadesłanego rachunku zysków i strat wynika, że w 2013 roku Spółka odnotowała stratę w wysokości 58.080 zł, rok 2014 także zakończyła stratą na poziomie 26.297,16 zł. Ograniczając koszy skarżąca ograniczyła zatrudnienie i wydatki z tego tytułu, które w 2013 roku wynosiły blisko 100.000 zł, a w 2014 roku zamknęły się kwotą ok. 20.000 zł. Z kolei bilans Spółki za rok 2014 wskazuje, że Spółka posiadała kapitał zapasowy w wysokości 41.847 zł, a jej zyski z lat ubiegłych wynosiły 35.851 zł. Nadesłane na wezwanie referendarza sądowego kopie deklaracji podatkowych VAT-7 za miesiące od marca do maja 2015 roku potwierdzają przy tym, że Spółka nie prowadzi obecnie żadnej działalności gospodarczej Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, a także łączną kwotę wpisów od trzech skarg wniesionych przez skarżącą do Sądu (kwotę rzędu 4.500 zł), uznać należało, że skarżąca wykazała, iż znajduje się w trudnej sytuacji majątkowej, uzasadniającej przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Spełnienie zaś tej przesłanki uzasadnia przyznanie skarżącej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.