I SA/Łd 643/11

Dnia 24 listopada 2011 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J. W. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 rok p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu – J. W. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wyrokiem z dnia 7 września 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę J. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 rok. Wobec treści wyroku skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika w osobie adwokata, wniósł skargę kasacyjną, a następnie w związku z wezwaniem do uiszczenia wpisu sądowego od tej skargi złożył na urzędowym formularzu (PPF) wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, dochodach i majątku skarżący podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną E., 7-letnim synem M. oraz 4-letnią córką R.. Oświadczył przy tym, że osiąga dochód z tytułu zatrudnienia na stanowisku kierowcy (½ etatu) oraz na stanowisku kierownika dyspozycji logistycznych (¼ etatu) w łącznej kwocie 1.039,50 zł. Jednocześnie skarżący wskazał, że nie posiada żadnego majątku, wspólnie z rodziną i teściami zamieszkuje w mieszkaniu żony o pow. 60 m2. Rodzice jego żony ponoszą niezbędne opłaty związane z utrzymaniem mieszkania. Dodatkowo skarżący oświadczył, że ponosi koszty opłat za przedszkole córki w średniej wysokości ok. 100 zł miesięcznie. Dodatkowo ponosi wydatki z tytułu zakupu leków dla dzieci, wydatkując na ten cel kwotę 150 zł miesięcznie. Jego żona nie osiąga dochodów, zajmuje się opieką nad dziećmi. On z kolei z uwagi na charakter pracy przebywa często poza domem. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje: Wniosek skarżącego jest zasadny. Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.". Stosownie do postanowień art. 243 § 1 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (rubryka nr 4 formularza PPF). Zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Z kolei stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Podkreślić przy tym należy, że wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z niepracującą żoną i dwójką małoletnich dzieci. Jedyne źródłem utrzymania czteroosobowej rodziny stanowi jego wynagrodzenie w łącznej kwocie 1.039,50 zł. Żona skarżącego zajmuje się bowiem opieką na dziećmi i nie osiąga żadnych dochodów. Skarżący nie posiada przy tym żadnego majątku, wspólnie z rodziną i teściami zamieszkuje w mieszkaniu żony o pow. 60 m2. Teściowie ponoszą niezbędne opłaty związane z utrzymaniem mieszkania. Dodatkowo rodzina ponosi koszty opłat za przedszkole oraz wydatki na leki, łącznie przeznaczając na ten cel kwotę ok. 250 zł miesięcznie. Biorąc po uwagę powyższe okoliczności, w tym kwotę dochodu rodziny i niezbędnych wydatków, Referendarz sądowy uznał, iż wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W ocenie Referendarza sądowego sytuacja majątkowa skarżącego powoduje bowiem, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Spełnienie zaś tej przesłanki obligowało Referendarza sądowego do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Podkreślić przy tym jednak należy, że przyznane zwolnienie od kosztów sądowych w drodze niniejszego postanowienia zakresem swym obejmuje koszty sądowe od chwili złożenia niniejszego wniosku o przyznanie prawa pomocy, nie obejmuje zaś zwolnienia od kosztów sądowych dotychczas poniesionych przez skarżącego w tej sprawie. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku art. 245 § 3 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. P.Z-C.