I SA/Łd 646/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Joanna Tarno po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym po rozpoznaniu z urzędu kwestii zwrotu opłaty kancelaryjnej uiszczonej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem w sprawie ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w O. na interpretację Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie interpretacji przepisów prawa podatkowego w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: zwrócić z funduszy Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz strony skarżącej kwotę 100,– (sto) złotych, uiszczoną tytułem opłaty kancelaryjnej, zaksięgowaną [...] r. pod pozycją [...]. Wyrokiem z 12 lipca 2012 r. sąd oddalił skargę A. sp. z o.o. na interpretację Ministra Finansów z [...] Wniosek o sporządzenie uzasadnienia tego wyroku i doręczenie odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem wniósł pełnomocnik skarżącej spółki. Po doręczeniu odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem i wezwaniem do uiszczenia opłaty kancelaryjnej, skarżąca spółka uiściła tę opłatę dwukrotnie, w obu wypadkach w pełnej wysokości (to jest po 100 zł). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje. W myśl art. 234 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z dnia 14 marca 2012 r., poz. 270; dalej "P.p.s.a.") za stwierdzenie prawomocności oraz wydanie odpisów, zaświadczeń, wyciągów i innych dokumentów na podstawie akt, pobiera się opłatę kancelaryjną. Opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie (art. 234 § 2 P.p.s.a.). Z akt sprawy wynika, że strona skarżąca dwukrotnie, 5 i 10 września 2012 r., uiściła opłatę kancelaryjną w pełnej wysokości. Druga wpłata, jako nienależna, podlega zatem zwrotowi stronie na jej koszt, stosownie do uregulowania zawartego w art. 225 P.p.s.a. W tej sytuacji sąd, na podstawie powołanego art. 225 P.p.s.a., rozstrzygnął jak w sentencji. P.Pij.