I SA/Łd 649/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Kowalski po rozpoznaniu w dniu 4 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika M. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące w 2002 roku p o s t a n a w i a: – odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 19 kwietnia 2007 roku adwokat W.W., występujący w imieniu M.K., wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia [...] roku nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku [...] w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2002 roku w łącznej kwocie 829 787,- zł oraz nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następne okresy rozliczeniowe dla poszczególnych miesięcy 2002 roku w łącznej kwocie 0,- zł. W dniu 5 czerwca 2007 roku pełnomocnik skarżącego złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosek o zawieszenie wykonania zaskarżonej decyzji w całości. W ocenie strony skarżącej wykonanie decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki, godzące w egzystencję prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Pełnomocnik M.K. sprecyzował, iż skarżący prowadzi działalność gospodarczą, z której w ubiegłym, to jest 2006, roku osiągnął stratę w wysokości 114 256,05 zł. Jego działalność gospodarcza przynosiła zysk na poziomie około 1 000 zł miesięcznie. Skarżący, poza mieszkaniem lokatorskim oraz zajętym przez Urząd Skarbowy w Poddębicach samochodem osobowym nie posiada żadnego majątku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej w dalszej części uzasadnienia p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, natomiast po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie (art. 61 § 3 p.p.s.a.) Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ma charakter wyjątkowy, jego podstawą może być wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (postanowienie Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 roku, GZ 138/2004, nie publikowane). Na skarżącym spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu, które to okoliczności strona powinna przedstawić w złożonym wniosku (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 roku, FZ 496/2004, nie publikowane; z dnia 18 czerwca 2004 roku, FZ 138/04, nie publikowane). Rozpatrując wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd stwierdził, iż skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności uzasadniających twierdzenie, że wykonanie decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Pełnomocnik M.K. ograniczył się jedynie do stwierdzenia, iż wykonanie obowiązku nałożonego na jego pełnomocnika spowoduje trudne do odwrócenia skutki, godzące w egzystencję prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Należy jednakże zauważyć, iż wysuwane przez stronę skarżącą argumenty nie uzasadniają tego rodzaju twierdzenia. W szczególności należy wskazać, iż rozpatrywana sprawa dotyczy należności pieniężnych, a więc dóbr, których odzyskanie będzie możliwe w razie uchylenia przez Sąd zaskarżonej decyzji. Tym bardziej strona skarżąca nie wykazała, że wykonanie decyzji może spowodować zagrożenie dla życia lub zdrowia. Brak jest zatem podstaw do uznania, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować wyrządzenie skarżącemu znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Mając powyższe na uwadze, na mocy przepisu art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu. aw