I SA/Łd 656/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Paweł Janicki, Sędzia NSA: Piotr Kiss, Sędzia WSA: Paweł Kowalski (spr.), Protokolant Joanna Wegner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 grudnia 2005 roku sprawy ze skargi M. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji w zakresie podatku od nieruchomości, podatku rolnego i leśnego za 2005 r. 1. oddala skargę; 2. przyznaje i nakazuje pobrać od Skarbu Państwa – kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz adw. A. G. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielanej skarżącej z urzędu. I SA/Łd 656/05 Uzasadnienie Decyzją z dnia [...] Wójt Gminy P. ustalił M. N. wysokość łącznego zobowiązania podatkowego 2005 rok. W uzasadnieniu podał, iż wysokość podatku obliczono na podstawie złożonej przez podatniczkę informacji o nieruchomościach, gruntach oraz danych z ewidencji gruntów. Od tej decyzji M. N. odwołała się i podniosła, iż w decyzji błędnie ustalono jej udział we własności nieruchomości. Powołała się na postanowienie Sądu w przedmiocie stwierdzenia nabycia spadku po J. O. – ojcu skarżącej. Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. uchyliło zaskarżoną decyzję Wójta Gminy P. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. W uzasadnieniu wskazano, że w aktach sprawy znajduje się wykaz nieruchomości, złożony w dniu 24 maja 1991 roku przez męża skarżącej – W. N.. Organ pierwszej instancji przyjął do opodatkowania inny podmiot niż ujawniony w wykazie. Jednocześnie nie przeprowadził postępowania dowodowego w przedmiocie wykazania, iż dane zawarte w deklaracji nie są zgodne ze stanem faktycznym. Tym samym Wójt Gminy P. dopuścił się naruszenia art. 122 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 roku, Nr 8, poz.60). Nadto Kolegium podniosło, że organ pierwszej instancji przeprowadził postępowanie z naruszeniem art. 200, 121 i 123 § 1 tej Ustawy. Od powyższego rozstrzygnięcia M. N. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego podnosząc, że nie rozumie dobrze treści zawartej w decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Podkreśliła, że nie ma zarzutów do prowadzonego przez Wójta Gminy P. postępowania. Dodatkowo podniosła argumenty przeciwko rozstrzygnięciu organu pierwszej instancji. Powołała się na postanowienie Sądu Rejonowego w Z. w przedmiocie stwierdzenia nabycia spadku po swoim ojcu. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium odwoławcze wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, a zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu. Zgodnie z dyspozycją art. 233 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa w kompetencji organu odwoławczego mieści się m. in. wydanie decyzji, w której uchyla decyzję organu pierwszej instancji w całości i sprawę przekazuje do rozpatrzenia właściwemu organowi pierwszej instancji, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości lub w znacznej części. Przekazując sprawę, organ odwoławczy wskazuje okoliczności faktyczne, które należy zbadać przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. W niniejszej sprawie organ odwoławczy zauważył, iż na etapie rozpatrywania sprawy przez Wójta Gminy P. zaistniały uchybienia natury proceduralnej w postaci braku należytego udowodnienia okoliczności, iż dane zawarte w deklaracji podatkowej są niezgodne ze stanem faktycznym. Nie wyjaśniono w sposób dokładny stanu sprawy. Nadto, organ pierwszej instancji nie umożliwił stronie wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego, czym naruszył art. 200 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa. W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego wszystkie powyższe okoliczności przemawiały za tym, by uchylić decyzję Wójta Gminy P. i przekazać mu sprawę do ponownego rozpatrzenia. Decyzja ta jest słuszna i nie narusza prawa. Istotnie, organ pierwszej instancji dopuścił się naruszeń przepisów proceduralnych, w szczególności w zakresie postępowania dowodowego, nie wyjaśnił istoty stanu faktycznego sprawy. Wobec tego zastosowanie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze dyspozycji art. 233 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa stało się w niniejszej sprawie konieczne. W ten sposób wszelkie zarzuty skarżącej, kierowane w skardze przeciwko rozstrzygnięciu Wójta Gminy P. będą mogły znaleźć odzwierciedlenie w odpowiednich czynnościach procedury dowodowej w postępowaniu administracyjnym pierwszoinstancyjnym. Jego sfinalizowanie nastąpi poprzez wydanie przez organ podatkowy decyzji administracyjnej, od której ponownie skarżącej będzie przysługiwało prawo odwołania. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 151 i 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.