I SA/Łd 659/10
PostanowienieWSA w Łodzi2010-07-27
Skład orzekający: Referendarz sądowy Małgorzata Kowalska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawca, osoba fizyczna, wykazał, że nie jest w stanie ponieść żadnych kosztów postępowania, uzasadniając tym samym przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym?Ratio decidendi
Wnioskodawca wykazał, że nie jest w stanie ponieść żadnych kosztów postępowania, ponieważ jego jedynym źródłem utrzymania jest renta chorobowa żony w wysokości około 900 zł, a on sam nie posiada majątku ani oszczędności. Z uwagi na chorobę żony i likwidację własnej działalności gospodarczej, przyznano mu prawo pomocy w zakresie całkowitym.Stan faktyczny
W. S. złożył skargę na Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. w sprawie wymierzenia grzywny za niewykonanie orzeczeń sądu. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego, skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, wskazując na trudną sytuację materialną wynikającą z niskiej renty chorobowej żony i braku własnych środków. Referendarz sądowy rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Przyznano W. S. prawo pomocy w zakresie całkowitym.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 27 lipca 2010 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku W. S. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi W. S. na Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. w przedmiocie: wymierzenia grzywny za niewykonanie orzeczenia p o s t a n a w i a: przyznać W. S. prawo pomocy w zakresie całkowitym.
W. S. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. ze skargą na Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. o wymierzenie organowi grzywny w związku z niewykonaniem orzeczeń tutejszego sądu w sprawach o sygn. akt od I SA/Łd 212/10 do I SA/Łd 223/10.
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sadowego od skargi skarżący zwrócił się z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sadowych oraz ustanowienie adwokata. W złożonym na urzędowym formularzu PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym majątku i dochodach W. S. wskazał, iż wspólnie z żoną prowadzi gospodarstwo domowe, którego jedynym źródłem utrzymania jest renta chorobowa jego żony w wysokości około 900 zł. Skarżący wskazał, że nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. W 2007 roku zmuszony był zlikwidować prowadzoną działalność gospodarczą w zakresie robót budowlanych z uwagi na chorobę żony, która cierpi na stwardnienie rozsiane, jest inwalidą I grupy całkowicie niezdolnym do samodzielnej egzystencji.
Referendarz sądowy zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Stosownie do regulacji zawartej w art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. Należy jeszcze podkreślić, iż udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
We wniosku o przyznanie prawa pomocy W. S. wskazał, że wspólnie z żoną prowadzi gospodarstwo domowe, którego jedynym źródłem utrzymania jest jej renta chorobowa w wysokości około 900 zł. Skarżący nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. W 2007 roku zmuszony był zlikwidować prowadzoną działalność gospodarczą w zakresie robót budowlanych z uwagi na chorobę żony, która cierpi na stwardnienie rozsiane, jest inwalidą I grupy całkowicie niezdolnym do samodzielnej egzystencji. Uwzględniając powyższe oraz treść art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zasadnym jest więc przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło