I SA/Łd 659/10

Dnia 13 stycznia 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Cezary Koziński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 stycznia 2011 roku wniosku W. S. o wymierzenie organowi grzywny w sprawie ze skargi W. S. na Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. w przedmiocie: wymierzenia grzywny za niewykonanie orzeczenia p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. W dniu 5 czerwca 2010 roku W. S. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. ze skargą na Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. o wymierzenie organowi grzywny w związku z niewykonaniem orzeczeń tutejszego sądu w sprawach o sygn. akt od I SA/Łd 212/10 do I SA/Łd 223/10. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sadowego od skargi skarżący zwrócił się z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sadowych oraz ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 27 lipca 2010 r. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Ł. przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym. Zarządzeniem z dnia 3 września 2010 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do wskazania orzeczenia sądu administracyjnego, które nie zostało przez organ wykonane – ewentualne postępowania, w którym po wyroku sądu administracyjnego organ był bezczynny, oraz do wykazania, czy przed wniesieniem wniosku o ukaranie organu grzywną, skarżący wzywał organ do wykonania wyroku – ewentualnie do załatwienia sprawy, a w razie złożenia takiego wezwania – do nadesłania jego kopii wraz z dowodem doręczenia organowi – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi – wniosku. Powyższe wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 9 września 2010 roku (potwierdzenie odbioru w aktach sprawy). W odpowiedzi na ww. wezwanie pełnomocnik skarżącego pismem nadanym w Urzędzie Pocztowym w dniu 16 września 2010 r. wyjaśnił, że skarżący wezwał Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. do naprawienia szkody wnioskiem dołączonym do pisma z dnia 10 czerwca 2010 r., którego kopię dołączył do pisma. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Stosownie do art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. zwana dalej w skrócie P.p.s.a.) w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym, przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Warunkiem skutecznego wniesienia skargi jest uprzednie wezwanie przez stronę organu zobowiązanego do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. W rozpoznawanej sprawie W. S. pismem z dnia 10 czerwca 2010 r. wezwał Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. w trybie art. 154 § 1 p.p.s.a. do "naprawienia szkody" wnioskiem dołączonym do pisma z dnia 10 czerwca 2010 r., co zgodnie z wyjaśnieniami pełnomocnika skarżącego stanowiło pisemne wezwanie właściwego organu do załatwienia sprawy w rozumieniu art. 154 § 1 p.p.s.a. (vide: odpowiedź na zarządzenie Sądu z dnia 3 sierpnia 2010 r.). W dniu 5 czerwca 2010r. skarżący zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. ze skargą na Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. o wymierzenie organowi grzywny w związku z niewykonaniem orzeczeń tutejszego sądu w sprawach o sygn. akt od I SA/Łd 212/10 do I SA/Łd 223/10. Z przywołanego wyżej art. 154 § 1 P.p.s.a. wynika, że elementem niezbędnym skargi o niewykonanie wyroku jest uprzednie pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Skoro więc warunkiem przedmiotowej skargi była konieczność uprzedniego pisemnego wezwania właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, to złożenie przez skarżącego takiego wezwania po wniesieniu skargi (tj. w dniu 10 czerwca 2010 r.), czyni taką skargę przedwczesną. Uchybienie to czyni niniejszą skargę niedopuszczalną i dlatego Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji. Sz.Ch.