I SA/Łd 663/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA A. Wrzesińska-Nowacka, , , po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec 2003 r. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. W dniu 10 sierpnia 2004r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęła skarga P. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. Ośrodek Zamiejscowy w P. w przedmiocie podatku do towarów i usług za miesiąc marzec 2003r. W dniu 23 sierpnia 2004r. zostało nadane wezwanie dla pełnomocnika strony skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wskazanie wartości przedmiotu sprawy oraz nadesłanie opłaconego pełnomocnictwa, w terminie 7 dnie pod rygorem odrzucenia skargi. W wyniku złożonej przez Sąd reklamacji dotyczącej doręczenia powyższego wezwania, Rejonowy Urząd Poczty Ł.-P. poinformował, iż pismo zostało odebrane w dniu 25 sierpnia 2004r. Otrzymanie przesyłki na duplikacie potwierdzenia odbioru i na piśmie reklamacyjnym potwierdziła Z. N. – kierownik Kancelarii Adwokackiej. Urząd wyjaśnił, iż przesyłka została doręczona prawidłowo, zgodnie z adresem wskazanym przez pełnomocnika jako adres do doręczeń, jednak osoba odbierająca przesyłkę Z. N. potwierdziła jej odbiór pieczątką firmy z nieaktualnym adresem. W późniejszym piśmie pełnomocnik strony wyjaśnił, iż Z. N. jest osobą uprawnioną do odbioru kierowanej do niego korespondencji, natomiast adres z pieczątki, którą potwierdzony został odbiór przesyłki, to adres poprzedniej siedziby Kancelarii. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył co następuje: W świetle poczynionych przez Sąd ustaleń nie budzi wątpliwości fakt, iż wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 25 sierpnia 2004r. Jednakże pomimo pouczenia o skutkach nie zachowania wskazanego terminu, upłynął on bezskutecznie z dniem 1 września 2004r. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji.