I SA/Łd 67/09

Dnia 26 lutego 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Joanna Grzegorczyk Drozda (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 lutego 2009 roku wniosku G. T. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi G. T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za grudzień 2002 roku postanawia: odmówić stronie skarżącej przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Zaskarżoną decyzją [...] z dnia [...] roku Dyrektor Izby Skarbowej w [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł. – W. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za grudzień 2002 roku w kwocie 28. 794 zł. Na powyższą decyzję pełnomocnik skarżącego w dniu 27 grudnia 2008 roku wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 stycznia 2009 roku pełnomocnik G. T. – radca prawny L. C. - został wezwany do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego oraz złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym i wskazanie adresu skarżącego. Wezwania opatrzono rygorem odrzucenia skargi. W dniu 4 lutego 2009 roku doręczono przedmiotowe wezwanie pełnomocnikowi skarżącego. Wpis od skargi uiszczono w dniu 6 lutego 2009 roku. Pozostałe braki skargi, pełnomocnik skarżącego usunął w dniu 12 lutego 2009 roku, wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu do ich uzupełnienia. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że w dniu 6 lutego 2009 roku przekazał matce skarżącego, S. T., informację o konieczności sporządzenia i dostarczenia przez G. T. stosownego pełnomocnictwa, a także wskazania miejsca zamieszkania skarżącego. Podkreślił jednocześnie, że nie ma bezpośredniego kontaktu ze skarżącym, a jedynie z jego matką (byłym pełnomocnikiem). Nadto wskazał, że z informacji uzyskanych od matki skarżącego wynika, iż otrzymała ona potrzebne pełnomocnictwo w dniu 12 lutego 2009 roku i tego samego dnia przekazała je do Kancelarii Radcy Prawnego G. K., podając jednocześnie adres skarżącego. Do wniosku dołączona została kserokopia z dziennika korespondencji przychodzącej do Kancelarii Radcy Prawnego G. K. oraz kserokopia koperty z korespondencją. Pełnomocnik skarżącego stwierdził, iż niewykonanie w terminie zarządzenia Sądu nie było przez niego zawinione i że wykazał w swojej opinii należytą staranność w celu uzyskania "odpowiednich dokumentów", a także sam uiścił wpis od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Wniosek strony skarżącej o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w razie uchybienia przez stronę terminu procesowego, stronie przysługuje prawo do wnioskowania o przywrócenie takiego terminu, o ile wniosek złoży w terminie 7 dni od dnia ustania przeszkody, wykonując jednocześnie czynność, której uchybiła, a przyczyny uchybienia terminu były niezawinione. Strona uczyniła zadość warunkom dopuszczalności wniosku, ponieważ złożyła go z zachowaniem siedmiodniowego terminu od dnia ustania przeszkody do złożenia takiego żądania. Dopełniła również czynności, której przekroczony termin dotyczy, ponieważ złożyła żądane przez Sąd pełnomocnictwo oraz wskazała adres skarżącego. Spełnione zatem zostały warunki formalne. Natomiast w ocenie Sądu okoliczności przedstawione we wniosku nie uprawdopodabniają braku winy strony w uchybieniu terminu. O braku zawinienia strony w uchybieniu terminu można mówić wyłącznie wówczas, gdy skarżący przekracza termin pomimo dochowania należytej staranności w dbałości o własne sprawy i przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Zaznaczyć przy tym należy, iż należytą staranność rozumie się jako przedsiębranie wszystkich niezbędnych sił i środków do obrony procesowej (por. postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 roku, sygn. akt V SA 793/03, Mon. Praw. 2002/23/1059). Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy Sąd zauważa, że od pełnomocnika zawodowego, jakim jest niewątpliwie radca prawny, należy wymagać szczególnej staranności w zakresie dokonywanych przez niego czynności. Z kolei kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy jej dokonywaniu (por. wyrok NSA z dnia 11 lutego 2003 r., sygn. akt II S.A. 4162/01, Mon. Praw. 2003, nr 8, s. 340 oraz post. WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/GI 1073/07). Brak należytego porozumienia między pełnomocnikiem a stroną nie może w tej sytuacji stanowić argumentu świadczącego o braku winy pełnomocnika – profesjonalisty, zwłaszcza wobec sytuacji, gdy z akt postępowania administracyjnego wynika niezbicie, iż radca prawny L. C. reprezentował G. T. już na etapie postępowania przed organami podatkowymi (odpis pełnomocnictwa z dnia 8 września 2008 roku udzielonego przez skarżącego – ze wskazaniem adresu G. T. znajduje się w aktach administracyjnych – karta 139), w szczególności składając w imieniu skarżącego odwołanie od decyzji pierwszej instancji, zapoznając się z zebranym materiałem dowodowym, a w końcu wnosząc w imieniu skarżącego skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Wobec powyższego Sąd nie przychylił się do wniosku strony o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi. Kłopoty związane z przepływem informacji między stroną, a jej pełnomocnikiem nie mogą być uznane za okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Na uwagę zasługuje fakt, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy i jednocześnie wykaże, że niezależna przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. Sytuacja taka zdaniem Sądu nie miała miejsca w niniejszej sprawie. Z tych przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił rozpatrywany wniosek. m. a-k