I SA/Łd 671/16

Dnia 17 marca 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Tomasz Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w T. W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w T. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] UNP: [...] w przedmiocie określenia kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad podatkiem należnym do zwrotu na rachunek bankowy za poszczególne miesiące 2014 r. postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wyrokiem z dnia 3 listopada 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w T. W.na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie określenia kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad podatkiem należnym do zwrotu na rachunek bankowy za poszczególne miesiące 2014 r. Odpis wyroku z uzasadnieniem został przesłany na adres kancelarii profesjonalnego pełnomocnika skarżącej i odebrany w dniu 13 grudnia 2016 r. W dniu 13 lutego 2017 r. pełnomocnik skarżącej wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku, załączając do niego skargę kasacyjną. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że w dniu 12 stycznia 2017 r., a więc z zachowaniem ustawowego terminu, nadał w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe, przesyłkę pocztową zawierającą skargę kasacyjną wraz z załącznikami, od ww. wyroku WSA w Łodzi. W dniu 8 lutego 2017 r. odebrał zwrot nadanej przesyłki pocztowej z adnotacją "adresat nieznany". Adresat wskazany na kopercie to: "Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi", adres: "ul. Piotrkowska 83, 90-436 Łódź". W ocenie pełnomocnika, niedochowanie terminu na skutek niedoręczenia przesyłki pocztowej nastąpiło z powodu okoliczności za zaistnienie których nie ponosi winy. Fakt zaistnienia oczywistej omyłki pisarskiej w adresie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi jest bezsporny, jednakże była ona wynikiem sytuacji zdrowotnej, w jakiej pełnomocnik się znalazł - w dniach 10 -13 stycznia 2017 r. przechodził nagłą i ostrą grypę żołądkową (wywołaną rotawirusem), jaką zaraził się od 3-letniego syna. W jej wyniku, pomimo dołożenia maksymalnej staranności przy sporządzeniu skargi kasacyjnej, co przejawiło się ukończeniu skargi i wysłaniu jej z zachowaniem ustawowego terminu (pomimo gorączki i dolegliwości żołądkowych) doszło do oczywistej omyłki pisarskiej w postaci wskazania błędnego numeru porządkowego nieruchomości adresata (przy zachowaniu prawidłowej nazwy adresata, miasta i ulicy). Pełnomocnik oświadczył, że nie był u lekarza i nie posiada zwolnienia lekarskiego argumentując, że po pierwsze - przebieg grypy żołądkowej wywołanej rotawirusem u każdego rodzica trzylatka uczęszczającego do przedszkola jest doskonale znany, po drugie - zmarnowałby co najmniej kilka godzin potrzebnych na ukończenie skargi kasacyjnej, po trzecie - prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą więc zwolnienia lekarskie nie są mu potrzebne do usprawiedliwienia nieobecności w pracy i wreszcie po czwarte (i najważniejsze) - nie zamierzał nie dochować terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, zatem nie miał żadnych powodów aby takie zwolnienie uzyskiwać. Stwierdził ponadto, że nie mógł usunąć przeszkody skutkującej niedochowaniem terminu, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, z uwagi na niezależną od jego woli chorobę oraz niezależne od niego działania pracownika Poczty Polskiej. Ponadto pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu zostało wniesione w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminowi (otrzymanie zwrotu przesyłki pocztowej - 08.02.2017 r.), a wraz z wnioskiem dokonano czynności, dla której zakreślony był uchybiony termin. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej: p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się, zgodnie z art. 87 p.p.s.a., do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym w tym piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W tym miejscu należy wskazać, że jednym z warunków przywrócenia terminu przez sąd jest uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w przekroczeniu terminu. Kryterium braku winy wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Natomiast przywrócenie terminu nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa w tym zakresie. Poza tym przy ocenie winy w uchybieniu terminu należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Jednocześnie w razie, gdy strona jest zastępowana przez pełnomocnika, za błędy i zaniechania pełnomocnika odpowiedzialność ponosi jego mocodawca. W przedmiotowej sprawie strona skarżąca działała przez profesjonalnego pełnomocnika – doradcę podatkowego D.G.. Zdaniem Sądu okoliczność ta ma istotne znaczenie przy ocenie miernika staranności wymaganego przy dokonywaniu czynności procesowych przez pełnomocnika strony, albowiem zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądów administracyjnych, profesjonalny pełnomocnik podlega w tym zakresie bardziej rygorystycznym kryteriom oceny ze względu na posiadaną przez siebie wiedzę z zakresu prawa i znajomość procedury sądowej. Tym samym zobligowany jest do zachowania dużo dalej posuniętej staranności niż wymagana jest ona od osób niebędących profesjonalnymi pełnomocnikami. Podkreślić należy, że w sytuacjach, gdy od prawidłowego dokonania danej czynności zależy dalszy bieg powierzonej pełnomocnikowi sprawy zasadnym jest wymaganie od tego pełnomocnika maksimum staranności. Rzetelność wykonania czynności procesowych przekładać się będzie bowiem na prawo strony do obrony swoich interesów i ochrony jej praw (por. wyrok NSA z dnia 2 października 2015 r., II OSK 148/14; postanowienia NSA z dnia: 18 listopada 2014 r., I GZ 498/14; 15 października 2014 r., I FZ 394/14; 11 czerwca 2014r., I FZ 149/14, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając na uwadze powyższe, w ocenie Sądu, okoliczności przedstawione w wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie uprawdopodobniają braku winy pełnomocnika strony. To bowiem na pełnomocniku będącym profesjonalistą spoczywa obowiązek takiej organizacji pracy i sprawowania nadzoru nad wykonywanymi czynnościami, aby nie dochodziło do zaniedbywania ciążących na nim obowiązków związanych ze świadczoną obsługą lub pomocą prawną. Zauważyć w tym miejscu należy, że nagła i ostra niedyspozycja, na którą powołuje się pełnomocnik, miała miejsce od 10 do 13 stycznia 2017 r., podczas gdy termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał 12 stycznia 2017 r. Tym samym, uwzględniając okoliczność, że pełnomocnictwo znajdujące się w aktach sprawy zawiera upoważnienie do udzielania dalszych pełnomocnictw, zaś "zespół Kancelarii (pełnomocnika strony skarżącej – uwaga Sądu) tworzy grono zaufanych i sprawdzonych współpracowników i partnerów biznesowych: doradców podatkowych, radców prawnych, adwokatów, notariuszy oraz biegłych rewidentów" (por: http://www.gawlas.pl/zespol), uznać należy, że pełnomocnik powinien był podjąć działania mające na celu prawidłową ekspedycję korespondencji kierowanej do sądu. Wątpliwości Sądu budzi również spójność argumentacji pełnomocnika, który z jednej strony upatruje w swej niedyspozycji uzasadnienia dla braku winy w błędnym zaadresowaniu przesyłki zawierającej skargę kasacyjną, a drugiej zaś strony wskazuje, że "grypa żołądkowa nie jest chorobą zaburzającą postrzeganie rzeczywistości, która by mogła sugerować możliwość popełnienia jakiegoś błędu w trakcie sporządzania pisma procesowego". Z tych względów, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd postanowił jak sentencji. AKE.