I SA/Łd 672/14

Dnia 22 lipca 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Joanna Tarno po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika skarżącego o przyznanie zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi I. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] 2014 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości łącznego zobowiązania pieniężnego za 2010 rok postanawia: przyznać i nakazać wypłatę z funduszy Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz radcy prawnego M.K. kwoty 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu plus należny podatek od towarów i usług liczony od tej kwoty. Wyrokiem z dnia 4 listopada 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę I. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] 2014 r. w przedmiocie ustalenia wysokości łącznego zobowiązania pieniężnego za 2010 rok. Odpis tego wyroku wraz z uzasadnieniem skarżący odebrał w dniu 22 grudnia 2014 r. Postanowieniem z dnia 5 marca 2015 r. starszy referendarz sądowy WSA w Łodzi przyznał skarżącemu prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego. Ustanowiony w ramach prawa pomocy pełnomocnik skarżącego – radca prawny M. K. wystąpił w dniu 25 maja 2015 r. z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku, załączając do niego opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, zawierającą wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem z dnia 18 czerwca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi przywrócił stronie termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje: Kwestię wynagrodzenia radcy prawnego z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu reguluje art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej: "P.p.s.a." oraz § 15 w związku z § 14 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (j. t. Dz. U. z 2013 r., poz. 460). Ustanowiony dla skarżącego pełnomocnik z urzędu, w ramach przyznanego stronie prawa pomocy, złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Stosownie do pierwszego z powołanych przepisów, wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków, zgodnie zaś z drugim z nich koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 i 4 rozporządzenia oraz niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego. Na podstawie § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) tego rozporządzenia, za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji. i.ś.