I SA/Łd 676/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA, B. Klimowicz (spr.), Sędziowie NSA, P. Chmielecki, P. Kiss, Protokolant K. Brykalska-Stępień, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2004 r. sprawy ze skargi A. M. U., M. L. Spółki Jawnej w Ł. na wynik kontroli Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia sankcji za wprowadzenie do obrotu wyrobów podlegających oznaczeniu znakiem bezpieczeństwa 1) uchyla zaskarżony wynik kontroli; 2) zasądza od Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. na rzecz strony skarżącej kwotę 250 (dwieście pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; 3) określa, że zaskarżony wynik kontroli nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. Na podstawie postanowienia Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. i upoważnienia do przeprowadzenia kontroli skarbowej w dniach 28 stycznia 2003 r. do 21 lutego 2003 r. została przeprowadzona kontrola spółki jawnej "A." w Ł. W wyniku kontroli z dnia [...] Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. stwierdził m. in., że firma "A." prowadzi działalność gospodarczą polegającą także na wprowadzaniu do odpłatnej sprzedaży modułów systemów komputerowych i ich części. Wyroby te podlegają obowiązkowi certyfikacji na znak bezpieczeństwa i oznaczeniu tym znakiem, o którym jest mowa w ustawie z dnia 3 kwietnia 1993 r. o badaniach i certyfikacji (Dz. U. Nr 55, poz. 250 ze zm.) i są wymienione w załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 1999 r. w sprawie wykazu wyrobów wyprodukowanych w Polsce a także importowanych do Polski po raz pierwszy, mogących stwarzać zagrożenie albo służących ochronie lub ratowaniu życia, zdrowia lub środowiska, podlegających obowiązkowi certyfikacji na znak bezpieczeństwa i oznaczeniu tym znakiem oraz wyrobów podlegających obowiązkowi wystawienia przez producenta deklaracji zgodności (Dz. U. z 2000 r. Nr 5, poz. 53). Przepisy art. 26 ust. 1 ustawy o badaniach i certyfikacji stanowią, iż przedsiębiorca, który wprowadził do obrotu wyroby podlegające oznaczeniu znakiem bezpieczeństwa, a nie oznaczone tym znakiem wyprodukowane niezgodnie z wymaganiami stanowiącymi podstawę przyznania prawa stosowania tego znaku lub nie posiadające dokumentu dopuszczającego do obrotu a także nie spełniające wymagań stanowiących podstawę do wydania tego dokumentu jest obowiązany wpłacić do budżetu państwa kwotę stanowiącą 100% sumy uzyskanej ze sprzedaży zakwestionowanych wyrobów. Kontrolowana spółka w 2000 r. wprowadziła do obrotu wyroby podlegające oznaczeniu znakiem bezpieczeństwa – bez wymaganych dokumentów dopuszczających je do obrotu (ważnych certyfikatów) i uzyskała z tej sprzedaży łącznie kwotę 3.194.802,80 zł, z tego: 944.746,55 zł ze sprzedaży 9.759 szt. obudów do komputerów z zasilaczami; 1.613.971,53 zł ze sprzedaży 2.430 monitorów do komputerów; 574.943,51 zł ze sprzedaży 1.194 drukarek do komputerów; 61.141,21 zł ze sprzedaży 164 szt. skanerów. W związku z opisanymi nieprawidłowościami na podstawie przepisów art. 26 ust. 1 ustawy o badaniach i certyfikacji w związku z § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 lipca 2000 r. w sprawie sankcji ekonomicznych za wprowadzenie do obrotu wyrobów podlegających oznaczeniu znakiem bezpieczeństwa, a nie oznaczonych tym znakiem lub nie spełniającym innych wymagań, a także za wykonanie usług nie spełniających odpowiednich wymagań (Dz. U. nr 55, poz. 661) – organ kontroli skarbowej określił sankcję w wysokości 3.194.802,80 zł, stanowiącą 100 sumy uzyskanej ze sprzedaży zakwestionowanych wyrobów w związku z wprowadzeniem do obrotu towarów, nie posiadających dokumentów dopuszczających je do tego obrotu. W skardze do sądu administracyjnego wspólnicy spółki jawnej "A." wnieśli o uchylenie wyniku kontroli i zawartej w nim sankcji podnosząc zarzuty: 1) naruszenia art. 26 ust. 1 ustawy o badaniach i certyfikacji w związku z art. 21 ust. 3 tej ustawy poprzez zastosowanie sankcji bez ustalenia, czy towar wprowadzony przez stronę skarżącą na rynek jest niebezpieczny oraz bez uwzględnienia, że przedstawione w toku kontroli certyfikaty przewyższają wartość nałożonej sankcji; 2) naruszenia art. 13 ust. 1 ustawy o badaniach i certyfikacji poprzez objęcie sankcją ekonomiczną towarów, które nie były importowane na rynek Polski pierwszy raz; 3) niewyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy poprzez pominięcie faktu, iż strona skarżąca była wcześniej obciążona sankcją w kontrolowanym zakresie przez Państwową Inspekcję Handlową. Strona skarżąca podnosi w szczególności, że warunkiem zastosowania sankcji z art. 26 ust. 1 ustawy o badaniach i certyfikacji jest wprowadzenie do obrotu wyrobów nieoznaczonych znakiem bezpieczeństwa, które jednocześnie są niebezpieczne. Tymczasem organ kontroli skarbowej nie ustalił, czy zakwestionowane wyroby są niebezpieczne. Obowiązkowi certyfikacji w zakresie wyrobów importowanych podlegają wyłącznie wyroby importowane do Polski po raz pierwszy. W przedmiotowej sprawie zdecydowana większość produktów objętych certyfikacją nie była wprowadzona przez skarżącego na obszar celny naszego kraju (a przez dostawców spółki). Na produkty importowane przez spółkę zostały złożone stosowne certyfikaty . Organ kontroli skarbowej nie uwzględnił również, że w zakresie wyrobów w postaci obudów Sung II posiadających oznaczenie SIC w wyniku kontroli przeprowadzonej przez PIH strona skarżąca została już obciążona odpowiednią sankcją. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. uznał skargę do kwoty 1.636.489,08 zł i wzniósł o jej oddalenie w pozostałej części wskazując, że kwota 6.078,23 zł stanowi wartość sprzedaży obudów Sung II, co do których skarżący został już ukarany odpowiednią sankcją przez Państwową Inspekcję Handlową. Na wartość 1.630.410,85 zł sprzedaży towarów strona dostarczyła certyfikaty po wydaniu wyniku kontroli. Sąd administracyjny zważył co następuje: Zarzutom skargi nie można w części odmówić słuszności. Zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 3 kwietnia 1993 r. o badaniach i certyfikacji (Dz. U. Nr 55, poz. 250 ze zm.) przedsiębiorca, który wprowadził do obrotu wyroby podlegające oznaczeniu znakiem bezpieczeństwa, a nie oznaczone tym znakiem, wyprodukowane niezgodnie z wymaganiami stanowiącymi podstawę przyznania prawa stosowania tego zwrotu lub nie posiadające dokumentu dopuszczającego do obrotu, a także nie spełniające wymagań stanowiących podstawę do wydania tego dokumentu, jest obowiązany wpłacić do budżetu państwa kwotę stanowiącą 100% sumy uzyskanej ze sprzedaży zakwestionowanych wyrobów. Wbrew stanowisku strony skarżącej z treści powołanego przepisu (jak i art. 13 ust. 1 w/w ustawy nie wynika aby do zastosowania sankcji ekonomicznej konieczne było ustalenia, że zakwestionowany wyrób jest niebezpieczny. Stosownie do art. 26 ust. 1 cyt. ustawy sankcja ekonomiczna może być zastosowana wobec przedsiębiorcy, który wprowadził do obrotu wyroby podlegające oznaczeniu znakiem bezpieczeństwa, gdy równocześnie spełniona jest jedna z następujących przesłanek: 1) wyrób nie jest oznaczony znakiem bezpieczeństwa; 2) wyrób została wyprodukowany niezgodnie z wymaganiami stanowiącymi podstawę przyznania prawa stosowania znaku bezpieczeństwa; 3) wyrób nie posiada dokumentu dopuszczającego do obrotu; 4) wyrób nie spełnia wymagań stanowiących podstawę do wydania dokumentu dopuszczającego do obrotu (zob. też § 1 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 lipca 2000 r. w sprawie sankcji ekonomicznych ... – Dz. U. Nr 55, poz. 661). Tak więc w sytuacji gdy przedsiębiorca wprowadza do obrotu wyrób podlegający oznaczeniu znakiem bezpieczeństwa bez dokumentu dopuszczającego ten wyrób do obrotu podlega sankcji ekonomicznej. Trafnie natomiast strona skarżąca podnosi, że zgodnie z art. 13 ust. 1 cyt. ustawy o badaniach i certyfikacji obowiązkowi certyfikacji podlegają wyroby wyprodukowane w Polsce, a także wyroby importowane do Polski po raz pierwszy. Tymczasem w zaskarżonym wyniku kontroli nie zawarto ustaleń pozwalających na stwierdzenie, czy zakwestionowane wyroby były importowane do Polski po raz pierwszy. Oznacza to naruszenie podstawowych zasad postępowania określonych w art. 122, 187 § 1, 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) w związku z art. 31 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej (Dz. U. z 1999 r. Nr 54, poz. 572). W odpowiedzi na skargę Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. przyznał, że strona po wydaniu wyniku kontroli dostarczyła certyfikaty na wartość 1.630.410,85 zł. W zestawieniu z ogólnymi danymi zawartymi w wyniku kontroli dotyczącymi wyrobów nie posiadających dokumentów dopuszczających je do obrotu nie jest możliwe dokładne ustalenie przez Sąd, jakie wyroby wprowadzone do obrotu przez spółkę nie posiadają stosownych dokumentów dopuszczających do obrotu. W tej sytuacji sąd administracyjny nie ma możliwości realnej kontroli zaskarżonego wyniku pod względem zgodności z prawem a w szczególności możliwości uchylenia zaskarżonego wyniku kontroli jedynie w części. Nie ulega też wątpliwości, że niedopuszczalne było nałożenie na stronę sankcji ekonomicznej dotyczącej wyrobów, co do których strona była już wcześniej ukarana sankcją przez Państwową Inspekcję Handlową. Z powyższych przyczyn, wobec naruszenia wskazanych przepisów postępowania, na podstawie art. 145 § 1 lit. c w związku z art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) należało orzec jak w sentencji wyroku. jz/