I SA/Łd 676/13

Dnia 6 lutego 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Bogusław Klimowicz po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A. W. o cofnięcie przyznanego prawa pomocy w części dotyczącej ustanowienia doradcy podatkowego w sprawie ze skargi A. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji w zakresie podatku od towarów i usług za wrzesień 2004 roku p o s t a n a w i a: cofnąć prawo pomocy w zakresie ustanowienia doradcy podatkowego. Postanowieniem z dnia 14 stycznia 2014 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi po rozpoznaniu wniosku A. W. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego przyznał skarżącemu prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę wpisu od skargi i ustanowienie doradcy podatkowego. W dniu 21 stycznia 2014 roku wpłynęło do Sądu pismo A. W. z wnioskiem o cofnięcie przyznanego prawa pomocy w części dotyczącej ustanowienia doradcy podatkowego. Skarżący wyjaśnił, iż w obawie przed uchybieniem terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej w dniu 14 stycznia 2014 r. udzielił doradcy podatkowemu J. P. pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, w tym do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 21 listopada 2013 r., sygn. akt I SA/Łd 676/13 oddalającego skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2012 Nr 270, ze zm., dalej "p.p.s.a.") w art. 263 przewiduje możliwość cofnięcia przyznanego stronie prawa pomocy. O cofnięciu takim orzeka wojewódzki sąd administracyjny postanowieniem, na które przysługuje zażalenie. Zgodnie z art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć. W ocenie Sądu przepis ten należy interpretować szeroko, nie ograniczając pojęcia "okoliczności" wyłącznie do oceny sytuacji majątkowej strony. Jednocześnie należy zauważyć, iż strona, której udzielono prawa pomocy, może sama zrzec się tego uprawnienia, a zatem złożyć wniosek o cofnięcie przyznanego prawa pomocy (v. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2005, str. 636). W niniejszej sprawie wnioskodawca złożył stosowny wniosek, tym samym zrezygnował z fachowej pomocy przyznanej przez Sąd. W takiej sytuacji można mówić o zmianie okoliczności w rozumieniu art. 249 p.p.s.a., bowiem podstawową przesłanką przyznania prawa pomocy jest wniosek strony. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 263 w zw. z art. 249 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. AK.