I SA/Łd 681/25

Dnia 9 stycznia 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Grzegorz Potiopa po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2026 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu Hotelu [...] S.A. z siedzibą w S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 15 października 2025 roku nr SKO.4131.30.2025 w przedmiocie uchylenia i przekazania do ponownego rozpoznania decyzji dotyczącej określenia kwoty i nakazania obowiązku zwrotu świadczeń na rzecz ochrony miejsc pracy i środków na opłacenie składek na ubezpieczenie społeczne pracowników należnych od pracodawcy p o s t a n a w i a: odrzucić sprzeciw. W dniu 17 listopada 2025 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) H. S.A. z siedzibą w S. wniósł sprzeciw od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 15 października 2025 r., mocą której uchylono decyzję Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Łodzi z dnia 20 sierpnia 2025 r. w sprawie zwrotu świadczeń na rzecz ochrony miejsc pracy i środków na opłacanie składek na ubezpieczenie społeczne pracowników należnych od pracodawcy i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. W wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego I Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 5 grudnia 2025 r. (k.1 i k.19 akt sądowych) pismami z dnia 8 grudnia wezwano stronę skarżącą do usunięcia braku formalnego wniesionego środka odwoławczego przez podpisanie skargi lub nadesłanie do akt sprawy jej podpisanego egzemplarza (k.20-23) oraz do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł (k.24), w terminie 7 dni od dnia doręczenia ww. wezwań, pod rygorem odrzucenia skargi. Z zawartych w aktach zwrotnych potwierdzeń odbiorów wynika, że oba ww. wezwania skierowane na adres podany w sprzeciwie (ul. [...], [...] S.) zostały odebrane w dniu 11 grudnia 2025 r. ( k.43 i k.45). Do dnia dzisiejszego strona skarżąca nie uzupełniła zarówno braku formalnego, jak i fiskalnego wniesionego sprzeciwu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Sprzeciw podlega odrzuceniu. W analizowanej sprawie przedmiotem zaskarżenia stanowiła decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 15 października 2025 r., wydana na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r., poz. 572 z późn. zm.). Zgodnie z art. 64a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.), od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw. Stosownie do art. 64b § 1 p.p.s.a., do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Do wszczęcia postępowania przed sądem administracyjnym niezbędne jest skuteczne wniesienie sprzeciwu, przez co rozumieć należy spełnienie przez niego określonych w ustawie warunków formalnych i fiskalnych, bez których nadanie sprawie zainicjowanej wniesieniem sprzeciwu właściwego biegu nie jest możliwe. Z art. 64b § 2 p.p.s.a. wynika, że sprzeciw od decyzji powinien czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, żądanie jej uchylenia oraz oznaczenie organu, który wydał zaskarżoną decyzję. Jak wynika z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., każde pismo strony powinno zaś zawierać podpis strony. Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Odnośnie skargi rodzaj rygoru ustawodawca określił w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków Zatem, w przypadku sprzeciwu od decyzji przepisy cytowanej ustawy wskazują, że sąd odrzuca sprzeciw w przypadku braku uzupełniania w wyznaczonym terminie braków formalnych sprzeciwu (art. 58 § 1 pkt 3 w z w. z art. 64b § 1 p.p.s.a.). W dalszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z art. 230 § 1 p.p.s.a, od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Natomiast w myśl art. 230 § 2 p.p.s.a. pismami, o których mowa w § 1 są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Równocześnie, zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Przepis art. 220 § 3 p.p.s.a., do którego odwołuje się § 1 tegoż artykułu przewiduje, iż skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Reasumując, jak przy tym stanowi art. 220 § 3 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a., sprzeciw, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca została skutecznie wezwana do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu poprzez podpisanie wniesionego środka odwoławczego lub nadesłania do akt sprawy jego podpisanego egzemplarza, a także do usunięcia braku fiskalnego poprzez uiszczenie wpisu od sprzeciwu w kwocie 500 zł. Przesyłka zawierająca wezwania została skutecznie doręczona stronie skarżącej na adres wskazany w treści skargi w dniu 11 grudnia 2025 r., co oznacza, że 7-dniowy termin do uzupełnienia wskazanych braków rozpoczął swój bieg w dniu 12 grudnia 2025 r. i bezskutecznie upłynął w dniu 18 grudnia 20215 r. Mimo prawidłowego pouczenia o skutkach niewykonania wezwań oraz upływu wyznaczonego terminu, strona skarżąca nie podjęła czynności zmierzających do sanowania tak braku formalnego, jak i braku fiskalnego sprzeciwu. Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 220 § 3 w zw. z art. 64b § 1 w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji niniejszego postanowienia. P.C.