I SA/Łd 684/09

Dnia 24 grudnia 2009 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 24 grudnia 2009 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku K. S. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 rok p o s t a n a w i a: odmówić przyznania skarżącemu – K. S. prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 21 października 2009 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi odmówił przyznania skarżącemu – K. S. prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, wskazując w uzasadnieniu na brak spełnienia przez skarżącego przesłanek warunkujących przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie. W wyniku uprawomocnienia się powyższego postanowienia Referendarza sądowego z dnia 21 października 2009 roku, skarżący został ponownie wezwany w oparciu o zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 24 listopada 2009 roku do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 rok, w kwocie 8.844 zł, pod rygorem jej odrzucenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia. W związku z powyższym zarządzeniem o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, pismem z dnia 7 grudnia 2009 roku skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika, ponownie wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 16 grudnia 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę K.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 rok z uwagi na brak uiszczenia należnego wpisu sądowego od skargi. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 grudnia 2009 roku ponowny wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych został przekazany do rozpoznania przez referendarza sądowego. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Tytułem wstępu wyjaśnić należy, że instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.". Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie skarżącego leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, przede wszystkim należy podkreślić, że skarżący skorzystał już z możliwości złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący nie kwestionował tego postanowienia w drodze sprzeciwu. Z przedstawionego kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że sytuacja materialna skarżącego ulegała zmianie w zakresie dotyczącym jedynie zajęcia przez organ egzekucyjny posiadanych przez skarżącego udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością o wartości nominalnej około 45.500 zł. Z tego powodu – przy ocenie niniejszego, drugiego wniosku o prawo pomocy w znaczącym stopniu nie straciły na aktualności rozważania dotyczące sytuacji majątkowej skarżącego zawarte w postanowieniu Referendarza sądowego z dnia 21 października 2009 roku. Wychodząc z powyższych przesłanek stwierdzić należy, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną B.S.. Utrzymuje się z wynagrodzenia ze stosunku pracy w wysokości około 1.300 zł, bowiem prowadzona działalność gospodarcza – jak podaje - nie przynosi w chwili obecnej dochodów. Skarżący zamieszkuje wraz z żoną w lokalu należącym do córki. Od 21 kwietnia 2007 roku małżonkowie pozostają w ustroju rozdzielności majątkowej. Skarżący wraz z małżonką ponoszą opłaty związane z utrzymaniem ww. lokalu w łącznej kwocie ok. 618 zł. Żona skarżącego uzyskuje dochód z tytułu wynagrodzenia za pracę w kwocie 2.450 zł brutto, obciążone w wysokości 50 % z tytułu zajęć komorniczych. Jednocześnie przychody skarżącego z prowadzonej działalności gospodarczej w 2007 roku wyniosły 1.505.112 zł, zaś koszty 1.453.716 zł, dając dochód zamykający się kwotą 51.395 zł. Przychód z działalności gospodarczej w roku 2008 wyniósł 5.509 zł i po odliczeniu kosztów w wysokości 783 zł przyniósł skarżącemu dochód w wysokości 4.726 zł. W roku 2008 podatnik uzyskał także dochód ze stosunku pracy wynikający z nadesłanego zeznania PIT 37 w wysokości 23.498,75 zł. Ponadto z załączonych do akt sprawy o sygn. I SA/Łd 835/09 dokumentów i informacji, które Referendarz sądowy wziął pod uwagę z urzędu, wynika, że Spółka A z o.o., w której skarżący posiada udziały, legitymuje się rachunkiem bankowym prowadzonym przez Bank A SA. Analiza wyciągów z tego rachunku z okresu od września – listopada 2009 roku przesądza o dobrej kondycji finansowej Spółki, a odzwierciedlone na tym rachunku operacje bankowe w postaci "przelewów" (np. przelew w dniu 27.11.2009 r. w kwocie 29.028,68 zł, a także w dniu 30.11.2009 r. w kwocie 19.344,08 zł) i "wypłat gotówkowych" o znacznej wartości (np. wypłaty w dniu 24.11.2009 r. w wysokości: 15.000 zł oraz 28.000 zł) nie pozwalają przyjąć, iż skarżący znajduje się w trudnej sytuacji majątkowej uzasadniającej przyznanie mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W tym stanie rzeczy, fakt posiadania przez skarżącego i jego żonę stałego miesięcznego dochodu oraz znacznej wartości majątku w postaci udziałów skarżącego w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, a także dobra kondycja finansowa tejże Spółki, nie pozwalają na przyjęcie, iż skarżący wykazał dostatecznie, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. (MSi)