I SA/Łd 688/13

Dnia 16 lipca 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i umorzenia postępowania wznowieniowego w sprawie podatku od spadków i darowizn postanawia: odrzucić skargę. Zarządzeniem z 5 czerwca 2013 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia braków skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa do działania w imieniu strony przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz do uiszczenia wpisu sądowego, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia pisma. Odpis zarządzenia wraz z pouczeniem o terminie i sposobie usunięcia powyższych braków został doręczony pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 27 czerwca 2013 r. Pomimo upływu zakreślonego w wezwaniu terminu braki nie zostały uzupełnione, natomiast pełnomocnik w dniu 28 czerwca 2013 r. złożył pismo, w którym cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje. Skutki nieusunięcia w terminie braków formalnych skargi normuje art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; zwanej dalej "p.p.s.a."), natomiast konsekwencje procesowe w zakresie uchybień fiskalnych - art. 220 § 3 p.p.s.a. Obie regulacje stanowią jednolicie, że w takiej sytuacji sąd odrzuca skargę. W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżącej nie złożył brakującego pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony, jak też nie uregulował należności sądowej, w ciągu 7 dni od daty doręczenia wezwań. Termin do uzupełnienia przedmiotowych braków biegł od dnia 27 czerwca 2013 r. i upłynął w dniu 4 lipca 2013 r. Z uwagi na fakt, iż pełnomocnik, mimo odpowiedniego pouczenia o terminie uzupełnienia braków skargi i skutkach niewykonania tego obowiązku, nie nadesłał wskazanego w wezwaniu dokumentu, ani też nie uiścił wpisu sądowego w kwocie 200 złotych, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i art. 220 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi. Odnosząc się do pisma zawierającego oświadczenie o cofnięciu skargi wskazać należy, że jego rozpatrzenie byłoby dopuszczalne, gdyby skarga została skutecznie wniesiona, a mianowicie gdyby zostało złożone pełnomocnictwo i został uiszczony wpis sądowy. Ponieważ braki te nie zostały usunięte, skarga podlega odrzuceniu. AK.