I SA/Łd 692/06

Dnia 22 stycznia 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Paweł Kowalski po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku doradcy podatkowego I. K. z dnia [...] o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za poszczególne miesiące 2000 roku postanawia: przyznać i wypłacić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi doradcy podatkowemu I. K. kwotę 740,- (siedemset czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. Wyrokiem z dnia [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. uchylił zaskarżoną przez J. S. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. oraz orzekł o przyznaniu doradcy podatkowemu I. K. kwoty 2400,- złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Pismem z dnia [...] roku J. S. na podstawie art. 157 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi złożył wniosek o uzupełnienie wyroku. Na rozprawę w dniu [...] roku w imieniu skarżącego stawił się doradca podatkowy I. K. Przewodniczący poinformował, że w dniu [...] roku do sądu wpłynęło pismo skarżącego o cofnięciu pełnomocnictwa. Postanowieniem z dnia [...]roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. oddalił wniosek skarżącego o uzupełnienie wyroku. Pismem z dnia [...] roku doradca podatkowy I. K. wniósł o zwrot kosztów w wysokości 740 złotych poniesionych w związku z koniecznością przygotowania się do rozprawy o uzupełnienie wyroku. W uzasadnieniu pełnomocnik przedstawił zestawienie kosztów jakie poniósł z udziałem w sprawie. Postanowieniem z dnia [...] roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. oddalił powyższy wniosek. Sąd powołał się na art. 205 § 1 i 2 p.p.s.a. oraz § 3 ust. 1 oraz § 2 ust. 1 pkt 1 lit. e rozporządzenia z dnia 2 grudnia 2003 roku w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego (...) (Dz. U. Nr 212, poz. 2075), wskazując, że postępowanie w przedmiocie wniosku o uzupełnienie wyroku nie stanowi odrębnego postępowania sądowoadministracyjnego oderwanego od rozpoznawanej sprawy, lecz jest konsekwencją złożenia przez skarżącego wniosku w ramach prowadzonego przez sąd pierwszej instancji postępowania sądowego. Reprezentowanie podatnika w postępowaniu o uzupełnienie wyroku dokonywane było w ramach pełnomocnictwa do prowadzenia danej sprawy to należy uznać, że zasądzone już w sprawie wynagrodzenie obejmowało również wynagrodzenie za czynności polegające na zapoznaniu się ze złożonym wnioskiem oraz aktami sprawy, przygotowaniem do sprawy, sporządzaniu i składaniu pism procesowych w ramach prowadzonego postępowania. Na powyższe postanowienie doradca podatkowy wniósł zażalenie, w którym zarzucił naruszenie § 2 ust. 1 rozporządzenia poprzez niewłaściwe zastosowanie, art. 39 p.p.s.a poprzez niewłaściwą interpretację, art. 141 § 4 w zw. z art. 166 p.p.s.a. poprzez brak podstawy prawnej rozstrzygnięcia, art. 205 § 1 p.p.s.a poprzez bezpodstawne zastosowanie. Postanowieniem z dnia [...] roku (sygn. akt [...]) Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie oraz przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Sąd wskazał, że postępowanie w przedmiocie wniosku o uzupełnienie wyroku nie stanowi odrębnego postępowania oderwanego od rozpoznawanej sprawy, ale nie można utożsamiać poniesionych przez pełnomocnika z urzędu kosztów w postępowaniu zakończonym wyrokiem z dnia [...] roku z kosztami, które musiał ponieść w związku z postępowaniem rektyfikacyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek doradcy podatkowego z dnia [...] roku zasługuje na uwzględnienie. Wyznaczony w sprawie adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków (art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Natomiast § 3 ust. 1 rozporządzenia z dnia 2 grudnia 2003 roku w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 212, poz. 2075) wskazuje, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% kwot wynagrodzenia, o których mowa § 2 oraz niezbędne udokumentowane wydatki doradcy podatkowego. Na wniosek doradcy podatkowego ustanowionego z urzędu sąd zobowiązany jest do zwrotu poniesionych przez niego niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Działanie pełnomocnika, który przygotowywał się do postępowania w zakresie wniosku o uzupełnienie wyroku po wydanym w dniu [...] roku orzeczeniu nie stanowi co prawda odrębnego postępowania, ale pełnomocnik poniósł w związku z nim określone koszty. Dokładne ich rozliczenie doradca podatkowy zawarł we wniosku z dnia [...] roku. Z powyższych względów, działając na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 3 punkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (...), Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. D.T.