I SA/Łd 692/10
PostanowienieWSA w Łodzi2010-09-09
Skład orzekający: Bartosz Wojciechowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w Ł. w przedmiocie określenia niezaksięgowanej kwoty należności wynikającej z długu celnego, pomimo braku uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków?Ratio decidendi
Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej może zostać uwzględniony jedynie w sytuacji, gdy skarżący uprawdopodobni istnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sam fakt trudnej sytuacji finansowej lub obawy o zachwianie gospodarki finansowej nie jest wystarczający do uwzględnienia wniosku, gdyż obowiązek uregulowania należności wiąże się z obniżeniem dochodu, co nie musi oznaczać powstania szkody w rozumieniu przepisów.Stan faktyczny
Spółka A wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. określającą niezaksięgowaną kwotę należności wynikającej z długu celnego. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, uzasadniony obawą o zagrożenie dla działalności, zatrudnienia i sytuacji majątkowej. Sąd rozpatrywał wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Bartosz Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 9 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A spółka jawna B. P. i J. P. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi A spółka jawna B. P. i J.P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia niezaksięgowanej kwoty należności wynikającej z długu celnego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Pismem z dnia [...] r. skarżąca A. spółka jawna wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia niezaksięgowanej kwoty należności wynikającej z długu celnego, zamieszczając w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed ostatecznym rozstrzygnięciem sprawy stanowi zagrożenie dla prowadzonej działalności. Skarżąca powołuje się w celu określenia swojej sytuacji majątkowej na pismo z dnia 5 marca 2010 roku przedłożone w Izbie Celnej w Ł.. Do pisma tego został dołączony wyłącznie wypis z rejestru sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
W polskim postępowaniu sądowoadministracyjnym przyjęto jako zasadę, iż wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Wniosek ten płynie wprost z treści art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a.
Wyjątkiem od powyższej zasady jest uregulowanie zawarte w art. 61 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym po przekazaniu sądowi skargi sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest uprawdopodobnienie istnienia przesłanek wymienionych w cytowanym przepisie tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych
do odwrócenia skutków. Uprawdopodobnienie tych okoliczności spoczywa na stronie skarżącej. Sam fakt istnienia obowiązku wykonania aktu lub czynności organu administracyjnego nie może zatem stanowić przesłanki uzasadniającej złożenie wniosku o wstrzymanie wykonalności (por. postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2004 r. FZ 496/2004, publ. system LexPolonica).
W niniejszej sprawie brak jest podstaw do skorzystania z możliwości przewidzianej w art. 61 § 3 p.p.s.a..
Za takie uprawdopodobnienie nie można uznać wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, zawartego w skardze, w którym to strona wskazuje, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed ostatecznym rozstrzygnięciem sprawy stanowi istotne zagrożenie dla prowadzonej działalności i może mieć wpływ na wielkość zatrudnienia w firmie oraz na sytuację majątkową jego rodziny.
Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, skarżący w istocie ograniczył się do wskazania, że jest w trudnej sytuacji finansowej, nie przytoczył natomiast żadnych innych okoliczności przemawiających za uwzględnieniem tego wniosku.
Za takie uprawdopodobnienie nie można uznać wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, zawartego w skardze, z którego wynika jedynie,
że skarżący ma trudności z regulowaniem bieżących zobowiązań oraz że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje zachwianie jego gospodarki finansowej, utratę płynności finansowej i zagrożenie bytu gospodarczego i prawnego.
Podkreślić należy, że obowiązek uregulowania zaległości podatkowych w każdym przypadku, niezależnie od zamożności podatnika, łączy się z obniżeniem jego dochodu. Nie oznacza to jednak automatycznie powstania szkody i to znacznych rozmiarów lub trudnych do odwrócenia skutków, którym zapobiec może wstrzymanie wykonalności zaskarżonego aktu.
Nie ma w tej sytuacji podstaw do przyjęcia, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje realne niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
Ponieważ skarżący nie wykazał, że w niniejszej sprawie zachodzą podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.
Sz.Ch.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło