I SA/Łd 694/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski po rozpoznaniu w dniu 23 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. K. o wstrzymanie postępowań egzekucyjnych w sprawie ze skargi G, K, na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszonych zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym za nieuzasadnione postanawia odmówić wstrzymania postępowań egzekucyjnych. W dniu [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. skargę G. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszonych zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym za nieuzasadnione. W skardze skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie postępowań egzekucyjnych z tytułów wykonawczych objętych zgłoszeniem zarzutów z dnia 5 lutego 2007 r. do wyroku NSA. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] wezwano pełnomocnika G. K. do uzasadnienia zawartego w skardze wniosku o wstrzymanie postępowań egzekucyjnych. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, pełnomocnik G. K. w piśmie procesowym z dnia [...] stwierdził, że w. w. wniosek jest zasadny w związku z naruszeniem przez organy obu instancji art. 6, 7, 8,9,12, 35 § 1 36 k.p.a. oraz art. 35a ustawy z dnia 17 czerwca 1996 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. nr 24 poz. 151 z późn. zm.). Organ pozostawał w zwłoce co do obowiązku organu egzekucyjnego o wstrzymaniu postępowań egzekucyjnych w związku z wniesieniem przez skarżącą do Sądu skarg, na wszystkie decyzje będące podstawą postępowań egzekucyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Ustawodawca powołując się na § 1 powołanego artykułu podkreślił, że możliwe jest udzielenie ochrony tymczasowej jedynie w odniesieniu do takich aktów i czynności organów administracji publicznej, które objęte są zakresem kontroli działalności administracji publicznej, sprawowanej przez sądy administracyjne. Udzielenie ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 § 3 możliwe jest w odniesieniu do takich aktów i czynności organów administracji publicznej, które objęte są zakresem kontroli działalności administracji publicznej, sprawowanej przez sądy administracyjne. Odnośnie postępowania egzekucyjnego sąd może podjąć orzeczenie o wstrzymaniu wykonania tylko w odniesieniu do postanowień, na które służy zażalenie (post. NSA z 24 lutego 2005 r., OZ 1592/2004). Jednakże zgodnie z treścią art. 61 § 3 powołanego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z wymienionego przepisu wynika, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd ma charakter wyjątkowy i może nastąpić tylko na wniosek strony skarżącej, w którym uprawdopodobni istnienie przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd jest uprawniony do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo: 1) wyrządzenia znacznej szkody lub 2) spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oceniając z urzędu przesłanki do wstrzymania postępowań egzekucyjnych, Sąd stwierdził brak podstaw do ich wstrzymania. Użyte w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pojęcia nieostre, tj. trudne do odwrócenia skutki i znaczna szkoda wymagają skonkretyzowania w argumentacji wnioskodawcy (Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lipca 2006 r. II FZ 452/2006 LexPolonica nr 418133). Natomiast w uzasadnieniu wniosku pełnomocnik strony skarżącej nie zawarł konkretnych argumentów, które przemawiałyby za tym, że kontynuowanie postępowania egzekucyjnego może wyrządzić znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. W ocenie Sądu strona skarżąca nie uprawdopodobniła przesłanek wynikających z cytowanego wyżej przepisu, a wobec tego brak jest możliwości uznania wniosku za zasadny. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.