I SA/Łd 695/12

Dnia 4 września 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział I w składzie następującym: Referendarz sądowy: Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 4 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. A. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi D. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku od nieruchomości za 2006 rok p o s t a n a w i a: 1. przyznać skarżącej D. A. prawo pomocy poprzez zwolnienie od połowy wpisu sądowego od skargi; 2. oddalić wniosek w pozostałym zakresie. W dniu 1 czerwca 2012 roku D. A. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. ze skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] odmawiającą jej umorzenia zaległości w podatku od nieruchomości za 2006 rok. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł skarżąca zwróciła się z wnioskiem o przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonego na urzędowym formularz PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz dodatkowych dokumentów i wyjaśnień nadesłanych na wezwanie referendarza sądowego wynika, że źródłem utrzymania skarżącej jest jej emerytura w wysokości 1.679 zł netto oraz działalności gospodarczej – doradztwo podatkowe, z której w 2011 roku uzyskała przychód na poziomie 49.000 zł, poniosła koszty w wysokości 44.966 zł osiągając dochód w wysokości 4.132 zł. Według oświadczenia skarżącej działalność ta w roku bieżącym w pierwszym półroczu przyniosła przychód w wysokości 21.354 zl jednak jest niedochodowa w związku z poniesionymi wysokimi kosztami w kwocie 32.556 zł. Źródłem finansowania działalności gospodarczej skarżącej jest jej emerytura. Skarżąca jest właścicielką nieruchomości o powierzchni 828 m2 z budynkiem w budowie zagrożonym katastrofą budowlaną i zniszczonym budynkiem gospodarczym, oraz samochodu osobowego marki Renault Megane Scienic rok produkcji 1997, na lokacie bankowej posiada środki w wysokości 3.896 USD, przeznaczone według oświadczenia skarżącej na ekspertyzę budowlana jej niszczejącego budynku. Wnioskodawczyni zamieszkuje w domu należącym do jej siostry, która ponosi koszty jego utrzymania. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Wniosek skarżącej jest częściowo zasadny. Stosownie do przepisu art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Zaś stosownie do art. 245 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi częściowe zwolnienie od opłat lub wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. We wniosku o przyznanie prawa pomocy D. A. wskazała, iż aktualnie źródłem jej utrzymania jest świadczenie emerytalne w wysokości 1.679 zł netto, oraz prowadzona działalność gospodarcza, która w chwili obecnej przynosi straty, zaś dochód z jej tytułu za 2011 rok wyniósł 4.132 zł. Wnioskodawczyni zamieszkuje w domu swojej siostry, która pokrywa wydatki mieszkaniowe. Skarżąca jest właścicielką nieruchomości o powierzchni 828 m2 z zagrożonym katastrofą budowlaną budynkiem w budowie oraz samochodu osobowego marki Renault Megane Scienic rok produkcji 1997, ma także oszczędności ulokowanych na rachunku bankowym do dnia 18 września 2012 roku w wysokości 3.896 USD. Uwzględniając powyższe, fakt, że ze skarg wnioskodawczyni w chwili obecnej przed tutejszym sądem zawisła jeszcze jedna sprawa, a wysokość wpisów od skarg do których uiszczenia została wezwana skarżąca wynosi 1.000 zł stosownie do treści art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że D. A. wykazała, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania dlatego, w celu zachowania prawa do sądu, zasadnym jest przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia połowy wpisu sądowego od skargi. Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych uznać należało za niezasadny. Partycypacja w kosztach postępowania jest bowiem obowiązkiem strony nawet jeżeli miałoby to nastąpić z uszczerbkiem utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, a obowiązkiem strony jest poczynienie oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania. Skarżąca posiada stałe źródło utrzymania w postaci emerytury, nie partycypuje w kosztach utrzymania domu ponoszonych przez jej siostrę, nadto posiada oszczędności umożliwiające jej częściową partycypację w kosztach postępowania. Także obecna strata z działalności gospodarczej prowadzonej przez skarżącą nie przekreśla możliwości uzyskiwania z jej tytułu dochodów w przyszłości, zwłaszcza, że z nadesłanego zaświadczenia z urzędu skarbowego wynika, iż dochód taki generuje ona systematycznie od 2001 roku. Przedstawione okoliczności nie pozwalają na przyjęcie tezy o trwałej utracie możliwości sfinansowania kosztów postępowania przez skarżącą, czyniąc niezasadnym jej wniosek o całkowite zwolnienie od kosztów sądowych. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. mk