I SA/Łd 700/08

Dnia 5 lutego 2009 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2009 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku W. O. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od wpisu od skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi W. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji organu I instancji określającej nadwyżkę podatku należnego nad naliczonym za miesiąc listopad 2002 r. i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia p o s t a n a w i a: oddalić wniosek. Postanowieniem z dnia 10 lipca 2008 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, po rozpoznaniu wniosku W.O., przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wskazano, że skarżąca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyrokiem z dnia 14 listopada 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę W.O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [..] w przedmiocie uchylenia decyzji organu I instancji określającej nadwyżkę podatku należnego nad naliczonym za miesiąc listopad 2002 r. i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia. Następnie w związku z wniesieniem przez W.O. skargi kasacyjnej od powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 14 listopada 2008 roku, skarżąca ponownie wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie kosztów sądowych poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. We wniosku tym skarżąca ponownie przedstawiła swoją sytuację rodzinną i majątkową. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm) – dalej jako "p.p.s.a.". Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Podkreślić przy tym należy, że koszty sądowe obejmują opłaty sądowe, w tym wpis i opłatę kancelaryjną, oraz zwrot wydatków (art. 211 i art. 212 § 1 p.p.s.a.) W sprawie niniejszej mocą postanowienia Referendarza sądowego z dnia 10 lipca 2008 roku zostało przyznane skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Jednocześnie, w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przyznane prawo pomocy nie zostało skarżącej prawomocnie cofnięte. W tej sytuacji, uznać zatem należało, że ponowny wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych poprzez zwolnienie od wpisu od skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 14 listopada 2008 roku jest bezprzedmiotowy. Skarżąca nadal korzysta ze zwolnienia od tychże kosztów, aż do chwili definitywnego zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie zainicjowanej wniesioną przez nią skargą. Innymi słowy, skarżąca nie ma obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie, w tym także kosztów związanych z uiszczeniem wpisu od skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 14 listopada 2008 roku. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. (MSi)