I SA/Łd 700/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Paweł Kowalski po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. Z. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi G. Z. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku w sprawie wystąpienia do kontrahentów podatnika celem uzyskania duplikatów faktur VAT p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. G. Z. wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł.-W. z [...] r. w sprawie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o wystąpienia przez organ podatkowy do kontrahentów podatnika celem uzyskania duplikatów faktur VAT dotyczących nabycia towarów i usług w okresie od stycznia do maja 2011 r. W skardze strona zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz o zawieszenie postępowania egzekucyjnego do czasu rozstrzygnięcia niniejszej skargi z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Instytucja wstrzymania wykonania aktu lub czynności administracji publicznej zaskarżonych do sądu administracyjnego została uregulowana w art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z dnia 13 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.; powoływanej dalej w skrócie jako: "P.p.s.a.") Zgodnie § 3 zdanie pierwsze powołanego przepisu, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu wymaga w pierwszej kolejności zbadania, czy ów akt posiada przymiot wykonalności. Instytucja wstrzymania wykonania aktu lub czynności znajduje zastosowanie jedynie do takich aktów lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez wykonanie aktu należy zaś rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy (stanu rzeczywistości społecznej), który jest zgodny z treścią aktu. Ten stan rzeczywistości społecznej, którego spowodowanie nakazuje akt administracyjny, stanowi przedmiot jego wykonania. Przedmiotem wykonania aktu jest każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego – adresata aktu, polegające na działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów oraz świadczeniu w rozumieniu prawa cywilnego. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. Dotyczy to m.in. większości postanowień, które rozstrzygają określone kwestie proceduralne i nie przyznają żadnych uprawnień, ani nie nakładają obowiązków. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki oraz aktów na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (T. Woś [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis W-wa 2009, s. 378 i n., J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis W-wa 2005, s. 295, czy postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 26 lipca 2005r., II SA/Gd 396/05, LEX nr 220325). Odnosząc tak rozumianą wykonalność aktu administracyjnego do zaskarżonego postanowienia, sąd doszedł do przekonania, że jest to postanowienie należące do kategorii aktów administracyjnych niepodlegających wykonaniu. Postanowienie to, co nie budzi wątpliwości, nie nakłada na stronę żadnych obowiązków, jak również nie przyznaje adresatowi żadnych uprawnień. Nie ustanawia także dla strony nakazu określonego zachowania. Wobec powyższego sąd, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Ake.