I SA/Łd 707/17

Dnia 8 marca 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Joanna Tarno po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem w sprawie ze skargi R. P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] UNP: [...] w przedmiocie uchylenia w całości decyzji określającej wysokość zobowiązania w podatku od towarów i usług za październik 2012 roku wraz z odsetkami za zwłokę oraz orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej jako spadkobiercy za w/w zobowiązanie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ podatkowy I instancji postanawia: odmówić przywrócenia terminu. I SA/Łd 707/17 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 18 stycznia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę R. P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie uchylenia w całości decyzji określającej wysokość zobowiązania w podatku od towarów i usług za październik 2012 roku wraz z odsetkami za zwłokę oraz orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej jako spadkobiercy za w/w zobowiązanie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ podatkowy I instancji. Pismem z dnia 28 lutego 2018 r. pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik wskazał, że od Świąt Bożego Narodzenia przez około 2 mc-e był chory na zapalenie płuc i przebywał poza miejscem zamieszania, pod opieką rodziny. Dopiero w dniu 22 lutego dowiedział się o wyroku z dnia 18 stycznia 2018 r. Jednocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu wniesiono o doręczenie wyroku z dnia 18 stycznia 2018 r. wraz z uzasadnieniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Natomiast zgodnie z art. 87 §1 ustawy procesowej pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Zarówno w orzecznictwie, jak i w literaturze przedmiotu przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), czy nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. Przywrócenie uchybionego terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. Odnosząc powyższe uwagi ogólne do niniejszej sprawy, stwierdzić trzeba, że pełnomocnik nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak jego winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem. Za takie nie mogą być uznane, w ocenie Sądu, okoliczności wskazane we wniosku o przywrócenie terminu, dotyczące stanu zdrowia pełnomocnika skarżącego. Choroba jako taka nie stanowi przyczyny usprawiedliwiającej przywrócenie terminu. Choroba musi mieć charakter nagły, musi zatem wystąpić takie pogorszenie stanu zdrowia, którego nie dało się przewidzieć. Dopiero zatem uwiarygodnienie, że choroba miała charakter niespodziewany i nagły, a jej wystąpienie uniemożliwiło stronie prowadzenie swych spraw może usprawiedliwiać brak dokonania czynności procesowej w terminie (por. postanowienia NSA: z dnia 5 lutego 2014 r., sygn. akt I FZ 508/13; z dnia 17 lipca 2014 r., sygn. akt II OZ 701/14 i z dnia 12 sierpnia 2014 r., sygn. akt II FZ 1172/14). Sąd stoi na stanowisku, że choroba strony może być uznana za okoliczność usprawiedliwiającą niezachowanie terminu tylko wówczas, gdy rzeczywiście uniemożliwia podjęcia czynności procesowej. Sam fakt występowania choroby nie może być potraktowany jako przyczyna usprawiedliwiająca bezczynność strony. Nadto, odnosząc się do podstawowej argumentacji wniosku o przywrócenie terminu podkreślić należy, iż pozostaje ona całkowicie gołosłowna. Pełnomocnik nie przedstawił żadnej dokumentacji medycznej potwierdzającej okoliczności przedstawione we wniosku tzn. długości i charakteru przebytej choroby. Mając powyższe na względzie Sąd, działając na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. Ake.