I SA/Łd 713/17

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Tomasz Naraziński po rozpoznaniu w dniu 1 września 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku G. K. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi G. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku nr [...] UNP [...] w przedmiocie: orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległości spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w podatku dochodowym od osób prawnych za rok 2010 wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami egzekucyjnymi p o s t a n a w i a: odmówić skarżącemu G. K. przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 23 czerwca 2017 r. G. K. reprezentowany przez pełnomocnika w osobie adwokata, wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Łodzi ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. w sprawie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności G. K. za zaległości Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością A. w podatku dochodowym od osób prawnych za rok 2010, w wysokości 60.838 zł wraz z odsetkami za zwłokę, w wysokości 37.057 zł i kosztami egzekucyjnymi, w wysokości 5.790 zł. W skardze zawarto wniosek o zwolnienie skarżącego z opłat sądowych. W dniu 24 lipca 2017 r. do akt sprawy wpłynął wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, złożony na urzędowym druku PPF. W uzasadnieniu wniosku skarżący poinformował, że jego obecna sytuacja majątkowa nie pozwala na uiszczenie opłaty w przedmiotowej sprawie. Oświadczył, że nie posiada żadnych oszczędności, zaś cały miesięczny dochód z emerytury przeznacza na bieżące wydatki i spłatę kredytu. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, że prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Mieszka w lokalu kwaterunkowym. Nie posiada żadnych nieruchomości, majątku ruchomego, oszczędności ani papierów wartościowych. Utrzymuje się z emerytury w wysokości 4.501 zł. Skarżący oświadczył, spłaca kredyt w wysokości 159.000 zł przeznaczając miesięcznie na spłatę raty 2.600 zł. Ponadto ponosi wydatki na czynsz – 629 zł, za media – 350 zł, leki – 100 zł oraz wyżywienie i pozostałe koszty utrzymania – 800 zł (łącznie około 4.500 zł). Ponieważ dane zawarte we wniosku okazały się niewystarczające referendarz sądowy zobowiązał skarżącego do nadesłania dodatkowych dokumentów. W odpowiedzi wnioskodawca nadesłał fotokopię zeznania podatkowego (PIT-37) z którego wynika, że w roku 2016 wnioskodawca osiągnął dochód z emerytury w wysokości 66.332,56 zł i poniósł wydatki na rehabilitację w wysokości 2.434,93 zł (PIT/O). Z zeznania CIT-8 o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) przez Spółkę A. wynika, że spółka ta w roku 2016 nie osiągnęła żadnego przychodu. Wnioskodawca złożył również oświadczenie, że w roku 2013 zrezygnował z funkcji prezesa zarządu Spółki z o.o. B. oraz że spółka ta nie prowadzi działalności gospodarczej od 2012 r. Z wyciągów z rachunku bankowego za czerwiec i lipiec 2017 r. wynika, że skarżący otrzymuje świadczenie emerytalne w wysokości 4.531,37 zł. Ponadto w miesiącu lipcu 2017 r. na rachunek skarżącego dokonano szeregu przelewów w wysokości 4.000 zł i 6.000 zł. Wnioskodawca wyjaśnił, że wpłaty te "dotyczą całkowicie zakupu materiałów na budowę domu UA-46". Referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) dalej "P.p.s.a.", prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 P.p.s.a.). W myśl art. 245 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu sądowego od skargi (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. Należy podkreślić, iż udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i dlatego uwzględnienie wniosku o przyznanie prawa pomocy powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. W ocenie referendarza wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności zauważyć należy, że przedmiotowa sprawa dotyczy odpowiedzialności członka zarządu za zobowiązania spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, zatem wpis od skargi w rozpoznawanej sprawie wynosi 500 zł stosownie do § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Porównując wysokość świadczenia emerytalnego, które otrzymuje wnioskodawca (4.531 zł) z wysokością wpisu od skargi przy uwzględnieniu zobowiązań i wydatków miesięcznych skarżącego, referendarz doszedł do przekonania, że wnioskodawca może poczynić oszczędności w wydatkach i uiścić należne opłaty sądowe. Nie sposób bowiem przyjąć, że osoba, która posiada zdolność kredytową by zaciągnąć kredyt w wysokości 159.000 zł, nie jest równocześnie w stanie uiścić wpisu od skargi w wysokości 500 zł i wymaga pomocy polegającej na zwolnieniu od kosztów sądowych. Referendarz nie dał wiary oświadczeniu wnioskodawcy, iż wpłaty dokonywane przez M. K. na rachunek bankowy wnioskodawcy to środki pieniężne za budowę domu. Ze złożonych dokumentów nie wynika by skarżący prowadził działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług budowlanych lub sprzedaży materiałów budowlanych. Nie przedstawił również żadnych wyjaśnień dlaczego miałby otrzymywać środki pieniężne na zakup materiałów budowlanych. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 7 art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. AKE.