I SA/Łd 716/16

PostanowienieWSA w Łodzi2016-09-22

Skład orzekający: Małgorzata Kowalska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny, uzasadniając tym samym przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym?
Ratio decidendi
Skarżący wykazał częściową zasadność wniosku o przyznanie prawa pomocy, ponieważ jego dochody (711 zł netto miesięcznie) i obciążenia (alimenty po 500 zł na dwoje dzieci) wskazują na niemożność poniesienia pełnych kosztów postępowania (1804 zł wpisu od skargi) bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania. Jednakże, wniosek o całkowite zwolnienie nie został uwzględniony z uwagi na niewystarczające udokumentowanie wydatków, potencjalną możliwość zwiększenia dochodów oraz otrzymywanie wsparcia od rodziców.
Stan faktyczny
Skarżący S. F. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. dotyczącą określenia zobowiązania podatkowego w VAT za 2008 rok. Wraz ze skargą złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Wnioskodawca wskazał na niskie dochody, obowiązek alimentacyjny i zamieszkiwanie u rodziców. Po wezwaniu do uzupełnienia wniosku, przedstawił dodatkowe dokumenty, jednak nie wszystkie żądane informacje zostały udokumentowane.
Rozstrzygnięcie
Przyznano S. F. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi ponad kwotę 500 zł; oddalono wniosek w pozostałym zakresie.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 22 września 2016 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 22 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. F. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi S. F. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku nr [...], UNP:[...] w przedmiocie: określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 2008 roku. p o s t a n a w i a: 1. przyznać S. F. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi ponad kwotę 500 zł (pięćset złotych); 2. oddalić wniosek w pozostałym zakresie. W dniu 16 lipca 2016 roku S. F. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] roku określającą mu wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 2008 roku. W skardze zawarty został wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości. W złożonym na urzędowym formularzu PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym majątku i dochodach wnioskodawca wskazał, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę na ½ etatu w wysokości 711 zł netto miesięcznie, ale ma obietnice zatrudnienia na pełen etat. Oświadczył, że rozwiódł się ze swoją żoną i jest obciążony obowiązkiem alimentacyjnym na rzecz dwójki swoich dzieci w wysokości 400 zł. Wnioskodawca pozostaje współwłaścicielem mieszkania własnościowego o powierzchni 49 m2 jednak w nim nie przebywa pomieszkuje u rodziców lub w pracy. Oświadczył także, że rodzice udzielają mi pomocy finansowej. Do wniosku załączył zeznanie podatkowe za 2015 roku w którym do opodatkowania wykazał dochód w wysokości 15.667 zł. Zarządzeniem z 29 sierpnia 2016 roku wnioskodawca został zobowiązany do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez nadesłanie odpisu zeznania podatkowego wnioskodawcy za 2014 rok, udokumentowanie wysokości dochodów wnioskodawcy z pracy na cały etat od miesiąca sierpnia br., udokumentowanie wysokości ponoszonych świadczeń eksploatacyjnych oraz wysokości obciążających wnioskodawcę alimentów, nadesłanie wyciągów z posiadanych rachunków bankowych za ostatnie 2 miesiące. W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik skarżącego oświadczył, że wnioskodawca w dalszym ciągu zatrudniony jest na ½ etaty z tym samym wynagrodzeniem. Nadesłał zeznanie podatkowe skarżącego za 2014 roku z którego wynika, że uzyskał on dochód w wysokości ok. 10.000 zł. Ponadto oświadczył, że skarżący zamieszkuje u rodziców i nie ponosi żadnych kosztów eksploatacyjnych, zobowiązany jest do łożenia alimentów na dwoje dzieci w wysokości po 500zł. Nie ma żadnych zaległości alimentacyjnych, gdyż pomagają mu rodzice. Oświadczył także, że wnioskodawca nie posiada rachunków bankowych. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Wniosek jest częściowo zasadny. Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.)- dalej "p.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. Należy jeszcze podkreślić, iż udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu Państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. We wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący wskazał, iż samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, którego miesięczny dochód zamyka się kwotą około 711 zł netto. Wnioskodawca oświadczył, że nie ponosi żadnych opłat eksploatacyjnych bowiem po rozwodzie mieszka u swoich rodziców, obciążony jest obowiązkiem alimentacyjnym na rzecz dwójki swoich dzieci po 500 zł miesięcznie. Oświadczył, że nie posiada zaległości alimentacyjnych dzięki pomocy swoich rodziców jednak mimo wezwanie okoliczności tych w żaden sposób nie udokumentował. Skarżący pozostaje współwłaścicielem mieszkania o powierzchni 49 m2, które stanowi jego jedyny majątek. Uwzględniając powyższe, wysokość wpisu od skargi w sprawie niniejszej 1.804 zł, stosownie do treści art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało uznać, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania i dlatego, w celu umożliwienia realizacji jego prawa do sądu zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu od skargi ponad kwotę 500 zł. Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych na tym etapie postępowania uznać należy za niezasadny. Przede wszystkim wnioskodawca wskazał na możliwość podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy co wiązałoby się ze wzrostem jego wynagrodzenia. Dodatkowo skarżący nie udokumentowała faktu ponoszenia jakichkolwiek wydatków związanych ze swoim utrzymaniem bądź utrzymaniem swoich dzieci. Mimo wezwania nie nadesłał wyroku rozwodowego, nie udokumentował wysokości obciążającego go obowiązku alimentacyjnego ani faktu jego realizacji, więc jego twierdzenia w tym zakresie pozostają całkowicie gołosłowne. Skarżący wskazał także, że wsparcia finansowego udzielają mu rodzice. Ponadto okoliczność posiadania pełnomocnika z wybory również przeczy twierdzeniom wnioskodawcy o barku jakichkolwiek środków umożliwiających partycypację w kosztach zainicjowanego postępowania. Przedstawione okoliczności nie pozwalają na przyjęcie tezy o całkowitym braku możliwości sfinansowania kosztów postępowania przez skarżącego. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i 2 pkt 7 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. Ake.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło