I SA/Łd 718/14

Dnia 30 września 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: sędzia WSA Tomasz Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 30 września 2014 roku na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi A Spółki jawnej w likwidacji z siedzibą w R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2009 rok postanawia: sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską zawartą w sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 12 sierpnia 2014 r., I SA/Łd 718/14, w ten sposób, że po słowach "zasądza od" skreślić "Dyrektora Izby Skarbowej w Ł.", a wpisać: "Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł.". W sentencji wyroku z dnia 12 sierpnia 2014 r. sygn. akt I SA/Łd 718/14 błędnie wskazano organ, od którego zasądzony został zwrot kosztów sądowych. Organem, który wydał zakwestionowane rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie i od którego został zasądzony zwrot kosztów postępowania było bowiem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., a nie Dyrektor Izby Skarbowej w Ł.. Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – dalej: "P.p.s.a.") Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W myśl art. 156 § 2 zd. 1 P.p.s.a. sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał. Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki. Sprostowanie niedokładności (nieścisłości) może obejmować właściwe oznaczenie stron czy też dokładne wymienienie podmiotów postępowania lub pełnej ich nazwy (por. wyrok SN z dnia 18 czerwca 1998 r., II CKN 817/97, OSNC 1999, nr 1, poz. 16). Tak właśnie było w niniejszej sprawie, dostrzeżony błąd wystąpił wbrew zamierzeniu Sądu, zaś jego sprostowanie nie prowadzi do zmiany zapadłego w sprawie rozstrzygnięcia. Z powyższych względów, na podstawie art. 156 § 1 i 2 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji. mko