I SA/Łd 721/16

PostanowienieWSA w Łodzi2016-10-20

Skład orzekający: Magdalena Sieniuć

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postępowanie w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy może zostać umorzone w przypadku cofnięcia tego wniosku przez stronę?
Ratio decidendi
Postępowanie dotyczące wniosku o przyznanie prawa pomocy umarza się, gdy strona cofnie ten wniosek lub gdy rozpoznanie wniosku stało się zbędne, co powoduje brak przedmiotu rozpoznania.
Stan faktyczny
Skarżąca D. P. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi dotyczącą ustalenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 rok. Pełnomocnik skarżącej został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 2.000 zł. W odpowiedzi złożył wniosek o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych, który następnie został cofnięty, a wpis uiszczony w całości.
Rozstrzygnięcie
Umorzyć postępowanie sądowe w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 20 października 2016 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 20 października 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku D. P. o przyznanie prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi D. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] UNP: [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 rok od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie sądowe w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 8 września 2016 roku pełnomocnik skarżącej – doradca podatkowy Z. A. został wezwany do uiszczenia wpisu w wysokości 2.000 zł od skargi D. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie ustalenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 rok od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów. W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik skarżącej pismem z dnia 26 września 2016 roku wystąpił z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych w kwocie powyżej 500 zł, wskazując w uzasadnieniu, że opłacenie całego wpisu wiązałoby się z nadmiernym uszczerbkiem dla skarżącej. Z uwagi na fakt, że powyższy wniosek nie spełniał wymogów ustawowych, zarządzeniem z dnia 29 września 2016 roku zobowiązano pełnomocnika skarżącej do nadesłania wypełnionego i podpisanego wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu (PPF), zawierającym oświadczenie o stanie majątkowym i dochodach, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W wykonaniu powyższego wezwania pełnomocnik skarżącej w drodze pisma z dniu 13 października 2016 roku oświadczył, że cofa wniosek skarżącej z dnia 26 września 2016 roku o zwolnienie od kosztów sądowych w kwocie powyżej 500 zł. Do pisma załączono dowód uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 2.000 zł. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje: Postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy jako bezprzedmiotowe podlega umorzeniu. Zgodnie z art. 243 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718) – dalej jako: "p.p.s.a.", prawo pomocy może być przyznane stronie postępowania sądowoadministracyjnego na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Stosownie zaś do art. 249a p.p.s.a., jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącej pismem z dnia 26 września 2016 roku wystąpił z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych w kwocie powyżej 500 zł, a następnie w drodze pisma z dnia 13 października 2016 roku oświadczył, że cofa wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, potwierdzając fakt uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 2.000 zł. W tej sytuacji należało uznać, że cofnięcie przez skarżącą wniosku o przyznanie prawa pomocy uczyniło bezprzedmiotowym postępowanie w zakresie nim objętym, zachodzi bowiem brak przedmiotu rozpoznania. Jest to zatem sytuacja, o której stanowi powołany wyżej art. 249a p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 249a w związku z art. 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. Ake.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło