I SA/Łd 728/15

Dnia 22 października 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Wiktor Jarzębowski po rozpoznaniu w dniu 22 października 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku B. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności jako osoby trzeciej za zaległości podatkowe Stowarzyszenia A. z tytułu podatku od towarów i usług za okres od kwietnia 2009 roku do stycznia 2011 roku wraz z należnymi odsetkami za zwłokę i kosztami postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. B. B. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności jako osoby trzeciej za zaległości podatkowe Stowarzyszenia A. z tytułu podatku od towarów i usług za okres od kwietnia 2009 roku do stycznia 2011 roku wraz z należnymi odsetkami za zwłokę i kosztami postępowania egzekucyjnego. W skardze tej skarżący, wnosząc o uchylenie powyższej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji, zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, a tym samym o wstrzymanie wykonania poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji, wskazując, że z uwagi na jego sytuację majątkową zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody wykonaniem tej decyzji. Skromna renta nie pozwala mu bowiem na wykonanie zobowiązania w postaci zwrotu zaległości podatkowych Stowarzyszenia A. w podatku od towarów i usług wraz z należnymi odsetkami i kosztami postępowania egzekucyjnego w wysokości 137.397,20 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego, jednakże po przekazaniu skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Warunkiem wydania przez sąd postanowienia o wstrzymaniu aktu lub czynności jest zatem wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wyjaśnić przy tym należy, że uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Kraków 2005, s. 168). Jednocześnie podkreślić należy, że niebezpieczeństwo, o którym mowa w powołanym wyżej art. 61 § 3 p.p.s.a., oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (por. J. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, s. 208). W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, a tym samym o wstrzymanie wykonania poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji, został zawarty w skardze wniesionej na wskazaną wcześniej decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności jako osoby trzeciej za zaległości podatkowe Stowarzyszenia A. z tytułu podatku od towarów i usług za okres od kwietnia 2009 roku do stycznia 2011 roku wraz z należnymi odsetkami za zwłokę i kosztami postępowania egzekucyjnego. Niemniej jednak uzasadnienie tego wniosku skarżący sprowadził jedynie do wskazania, że z uwagi na jego sytuację majątkową zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody wykonaniem tej decyzji. Skromna renta nie pozwala mu bowiem na wykonanie zobowiązania w postaci zwrotu zaległości podatkowych Stowarzyszenia A. w podatku od towarów i usług wraz z należnymi odsetkami i kosztami postępowania egzekucyjnego w wysokości 137.397,20 zł. W tym stanie rzeczy, zdaniem Sądu rozpoznającego niniejszy wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, należy stwierdzić, że analiza powyższych stwierdzeń przywołanych na jego uzasadnienie nie pozwala przyjąć, że sytuacja skarżącego jest na tyle wyjątkowa, iż spełnienie świadczenia pieniężnego wynikającego z decyzji powodowałoby znaczną szkodę w rozumieniu przyjętym na gruncie art. 61 § 3 p.p.s.a. Nawet jeżeli zobowiązanie podatkowe określone zaskarżoną decyzją zostanie wyegzekwowane przymusowo, a następnie okaże się, że w wyniku ewentualnego uwzględnienia skargi zajdą przesłanki do jego zwrotu, organ podatkowy zobligowany będzie wyegzekwowaną należność zwrócić podatnikowi. Podkreślić bowiem trzeba, że określone w decyzji zobowiązanie należy do kategorii zobowiązań publicznoprawnych, co tym samym powoduje, że nie zachodzi niebezpieczeństwo definitywnej utraty wyegzekwowanej kwoty. Biorąc pod uwagę powyższe, należało uznać, że skarżący nie wykazał dostatecznie, iż w niniejszej sprawie występowały przesłanki niezbędne do uwzględnienia jego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Jednocześnie Sąd, dokonując analizy akt sprawy, nie dopatrzył się również występowania przesłanek ustawowych warunkujących uwzględnienie wniosku skarżącego. Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, orzekł jak w sentencji. AKE.