I SA/Łd 730/07

Dnia 25 października 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Referendarz sądowy: Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 25 października 2007 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku P. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienie od kosztów sądowych poprzez zwolnienie od wpisu od zażalenia i ustanowienie radcy prawnego oraz doradcy podatkowego w sprawie ze skargi P. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1998 rok p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu – P. P. prawo pomocy poprzez zwolnienie od wpisu od zażalenia oraz poprzez ustanowienie doradcy podatkowego. Postanowieniem z dnia 5 września 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił zażalenie P.P. na zarządzenie sędziego z dnia 13 lipca 2007 r. wzywające do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez nadesłanie dodatkowych informacji pozwalających na dokonanie oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych wnioskodawcy, w sprawie ze skargi P.P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1998 rok. Wobec treści postanowienia skarżący wniósł zażalenie, w którym zawarł wniosek o zwolnienie od wpisu od tegoż zażalenia, a następnie składając ów wniosek na urzędowym formularzu (PPF), uzupełniająco wniósł także o ustanowienie radcy prawnego oraz doradcy podatkowego. We wniosku tym skarżący podał, że jest osobą samotną i niepełnosprawną. Uzyskuje dochód z tytułu renty inwalidzkiej w wysokości 482,40 zł. Nie posiada żadnego majątku, za wyjątkiem mieszkania kwaterunkowego o pow. 16 m2. Oświadczył ponadto, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym oraz rzecznikiem patentowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a."). Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie skarżącego leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz z oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że skarżący jest osobą samotną i niepełnosprawną. Uzyskuje dochód z tytułu renty inwalidzkiej w wysokości 482,40 zł. Nie posiada żadnego majątku, za wyjątkiem mieszkania kwaterunkowego o pow. 16 m2. Ponadto skarżący nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym oraz rzecznikiem patentowym. Wobec powyższego Sąd uznał, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy poprzez zwolnienie od wpisu od zażalenia na postanowienie z dnia 5 września 2007 r. (sygn. akt I SA/Łd 730/07) i ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Nie ulega bowiem wątpliwości, iż przy uzyskiwanym dochodzie skarżący nie mógłby ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, związanych z wniesieniem tego zażalenia, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Tym niemniej, zważywszy na tożsamy charakter pomocy prawnej świadczonej przez radców prawnych i doradców podatkowych w ramach wykonywanego zawodu (w zakresie obejmującym występowanie przed sądami i urzędami), Sąd uznał za zasadne w niniejszej sprawie przyznać skarżącemu prawo pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika w osobie doradcy podatkowego. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), orzeczono jak w postanowieniu.