I SA/Łd 735/14

Dnia 12 stycznia 2016 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku I. S. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi I. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia w całości w sprawie uznania za nieuzasadniony zarzutu nieistnienia obowiązku objętego tytułem wykonawczym i orzeczenia o uznaniu za nieuzasadniony zarzutu wykonania obowiązku p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu – I. S. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wyrokiem z dnia 24 października 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę I. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie uchylenia postanowienia w całości w sprawie uznania za nieuzasadniony zarzutu nieistnienia obowiązku objętego tytułem wykonawczym i orzeczenia o uznaniu za nieuzasadniony zarzutu wykonania obowiązku. Postanowieniem z dnia 6 lipca 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku. Po rozpoznaniu zażalenia skarżącego na powyższe postanowienia Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 6 października 2015 roku, sygn. akt II GZ 508/15, uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 6 lipca 2015 roku i przywrócił skarżącemu termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia powołanego na wstępie wyroku. W dniu 7 stycznia 2015 roku skarżący wystąpił do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący podał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Nie posiada majątku, osiąga dochód z tytułu renty inwalidy wojennego w wysokości 3.400 zł. Dochód ten w całości przeznacza na opłacenie wydatków. Ponadto skarżący oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym została uregulowana w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.". Z treści przepisów art. 243, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczeń o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Osiąga dochód z tytułu renty inwalidy wojennego w wysokości 3.400 zł. Jednocześnie z akt sprawy wynika, że skarżący cierpi na wiele schorzeń, jest osobą głuchą i niedołężną. Wymaga leczenia i opieki osoby dorosłej. Ciąży na nim obowiązek spłaty zadłużenia związanego z dochodzeniem opłaty za brak ubezpieczenia obowiązkowego odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych w wysokości 3.170,20 zł. Do skarżącego należy samochód osobowy marki Toyota. Biorąc pod uwagę przedstawioną sytuację zdrowotną skarżącego i jej wpływ na możliwości płatnicze skarżącego niewątpliwie ograniczone wydatkami na leczenie i własne utrzymanie oraz kwotę zadłużenia skarżącego, referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania w niniejszej sprawie. Niemniej jednak w tym miejscu z całą mocą należy podkreślić, iż przyznanie prawa pomocy w powyższym zakresie nie obejmuje zwolnienia od kosztów sądowych, do których uiszczenia skarżący był zobowiązany przed złożeniem wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wniosek ten jest bowiem skuteczny od momentu jego wniesienia (czyli w niniejszej sprawie od dnia 7 stycznia 2016 roku), nie obejmuje zatem zwolnienia od kosztów, do których uiszczenia skarżący był zobowiązany i przed złożeniem wniosku o przyznanie prawo pomocy koszty te poniósł, dając tym samym wyraz posiadanym zdolnościom płatniczym w tym zakresie. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia. Ake.