I SA/Łd 737/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za wrzesień, październik, listopad i grudzień 2011 r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. A. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...]. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za wrzesień, październik, listopad i grudzień 2011 r. W toku postępowania pismem z 8 lipca 2015 r. strona wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że jej realizacja stworzy niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący wskazał, że przybliżona kwota zobowiązań podatkowych wraz z odsetkami określona w siedmiu wydanych dotąd decyzjach podatkowych wynosi ponad 3 mln zł. Tymczasem skarżący wraz z żoną i trzema córkami utrzymuje się z działalności gospodarczej (sprzedaży paliw) prowadzonej na terenie dwóch dzierżawionych stacji benzynowych. Obecnie daje zatrudnienie dziewięciu osobom. Skarżący wskazał dalej, że posiada mieszkanie w W. oraz dom, w którym mieszka z rodziną, jednak obie nieruchomości zostały sfinansowane z kredytów, które nie zostały jeszcze spłacone. Jeżeli chodzi o mieszkanie w W., to jest ono w części wynajęte, przy czym uzyskane z tego tytułu środki przeznaczane są na spłatę kredytu zaciągniętego na zakup tej nieruchomości. Skarżący wskazał dalej, że organy celne dokonały już zabezpieczenia przyszłych należności na jego majątku, zajmując między innymi rachunki bankowe. Oświadczył ponadto, że nie posiada majątku, który mógłby spieniężyć i w ten sposób zaspokoić roszczenia organów podatkowych, zaś zajęcie rachunku bankowego uniemożliwia prowadzenie dalszej działalności. Zdaniem strony wykonanie decyzji wiązałoby się z nie tylko z likwidacją działalności, ale również likwidacją dorobku życia skarżącego i jego rodziny, pozbawieniem rodziny miejsca zamieszkania i miejsca pracy. Na zakończenie podatnik zauważył, że jego żona jest wprawdzie wspólnikiem spółki jawnej, nie osiąga jednak z tego tytułu żadnych dochodów, a działalność jest likwidowana. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (§ 3). Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Próbę zdefiniowania przesłanki wyrządzenia znacznej szkody podjął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04 (niepublikowane) stwierdzając, że chodzi o taką szkodę, zarówno majątkową jak i niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Nadto jak wynika z analizy orzecznictwa sądów administracyjnych warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005 s. 166 -168). W niniejszej sprawie strona skarżąca uzasadniając złożony wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazała, że jej wykonanie naraziłoby ją na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, bowiem spowodowałoby utratę płynności finansowej i uniemożliwiło dalsze prowadzenie działalności gospodarczej, stanowiącej jedyne źródło utrzymania rodziny. W ocenie Sądu, przedstawiona przez stronę skarżącą argumentacja jest wystarczająca do uznania, że zachodzą okoliczności uzasadniające możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Biorąc pod uwagę, że strona musi na bieżąco prowadzić działalność, a zobowiązania określone w zaskarżonej decyzji oraz innych decyzjach wydanych przez organy celne i podatkowe są znaczne, ponieważ przekraczają (wraz z odsetkami) kwotę 3 mln zł, wykonanie zaskarżonej decyzji, przed rozpoznaniem skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, może doprowadzić do zamknięcia przez skarżącego działalności gospodarczej i pozbawienia jego rodziny środków utrzymania. Zatem spełniona została ustawowa przesłanka do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. dc.