I SA/Łd 74/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Joanna Tarno po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E. Ś. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku od towarów i usług za styczeń 2003 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 19 grudnia 2007 r. pełnomocnik E. Ś. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. wydaną w przedmiocie określenia podatniczce wysokości zobowiązania w podatku od towarów i usług za styczeń 2003 r. W skardze pełnomocnik strony zamieścił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawę prawną wstrzymania przez sąd wykonania zaskarżonej decyzji stanowi przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno zatem odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione (por. postanowienie NSA z dnia 13.12.2004 r. FZ 496/2004, publ. system LexPolonica). Do sądu należy ocena, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają za uwzględnieniem jej wniosku. Podkreślić należy, że sam fakt istnienia obowiązku wykonania decyzji (w szczególności decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego) nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wniosek o wstrzymanie wykonalności. Konieczność zapłaty podatku i związane z tym uszczuplenie majątku podatnika, są zwykłym następstwem takiej decyzji. Obowiązkiem wnioskodawcy jest zatem wykazanie, iż na skutek zapłaty podatku grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku wykonania zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami. Okoliczności uzasadniającej wstrzymanie wykonania decyzji nie może również stanowić potencjalna możliwość uwzględnienia skargi. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotu zaskarżenia, sąd nie może bowiem dokonywać oceny zawartości skargi (post. NSA z dnia 9 lipca 2004 r., FZ 163/04, niepubl.). Rozpatrując wniosek pełnomocnika skarżącej z tego punktu widzenia stwierdzić należy, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Pełnomocnik strony nie uzasadnił wniosku a tym samym nie wykazał żadnych okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia podatniczce znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym stanie sprawy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. T.N.