I SA/Łd 740/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bogusław Klimowicz (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Paweł Janicki Sędzia WSA Tomasz Adamczyk Protokolant Asystent sędziego Marta Aftowicz-Korlińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 listopada 2015 r. sprawy ze skargi P.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. T. z dnia [..] r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. T. na rzecz skarżącego kwotę 100 ( sto ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z [...] r. Wójt Gminy T. określił P. M. wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres od lipca 2013 r. do grudnia 2013 r. w kwocie 90 zł za każdy miesiąc oraz za okres od stycznia 2014 r. do września 2014 r. w kwocie po 75 zł za każdy miesiąc, dotyczącą nieruchomości położonej w K. ul. A 1. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że P. M. pomimo wezwania nie złożył deklaracji w sprawie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres od lipca 2013 r. W miejscowości K. przy ul. A 1 zamieszkuje pięć osób. W ocenie organu, wobec braku oświadczenia właściciela nieruchomości, co do sposobu zbiórki odpadów należy naliczyć stawkę opłaty określoną dla odpadów zbieranych i odbieranych w sposób nieselektywny. Opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi, które nie są zbierane w sposób selektywny w okresie od lipca do grudnia 2013 r. wynosiła 18 zł od osoby, w okresie od stycznia do września 2014 r. – 15 zł od osoby. W odwołaniu od powyższej decyzji strona podniosła, że w spornym okresie odpady komunalne nie były odbierane. Powyższe odpady były segregowane i wywożone na skup odpadów, na powyższą okoliczność przedstawiono rachunki ze sprzedaży. Odpady organiczne były wykorzystywane w gospodarstwie rolnym i właściciel nieruchomości powinien być zwolniony z opłat za gospodarowanie odpadami. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. po rozpatrzeniu odwołania strony decyzją z dnia [...] r. utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji podkreślając, że wobec niezłożenia deklaracji w sprawie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi organ I instancji był zobowiązany do wydania decyzji określającej wysokość tej opłaty. Została ona ustalona w oparciu o stawki opłaty określone w uchwałach Rady Gminy T. Do wyliczenia opłaty zastosowano stawki dotyczące sytuacji, gdy odpady nie są zbierane w sposób selektywny. Niższa stawka została przewidziana w sytuacji, kiedy właściciel w złożonej deklaracji zobowiązał się do zbierania odpadów w sposób selektywny, czego skarżący nie zadeklarował. W skardze do sądu administracyjnego na powyższą decyzję P. M. powielając zarzutu odwołania wniósł o uchylenie decyzji organów obu instancji i zwolnienie z opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi. W odpowiedzi na skargę SKO w P. wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zarzuty skargi nie są zasadne. Zadania gminy oraz obowiązki właścicieli nieruchomości dotyczące utrzymania czystości i porządku określa ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystośc i porządku w gminach (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 1399 ze zm.) dalej "u.c.p.g." Zgodnie z zgodnie z art. 5 ust. 1 u.c.p.g. właściciele nieruchomości zapewniają utrzymanie czystości i porządku między innymi przez zbieranie powstałych na terenie nieruchomości odpadów komunalnych zgodnie z wymaganiami określonymi w regulaminie (pkt 3) oraz pozbywanie się zebranych na terenie nieruchomości odpadów komunalnych oraz nieczystości ciekłych w sposób zgodny z przepisami ustawy i przepisami odrębnymi (pkt 3b). Korelatem ostatnio wspomnianego obowiązku jest ciążący na gminie obowiązek zorganizowania odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy (art. 6c ust. 1 u.c.p.g.). Właściciele nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy, są w związku z tym obowiązani ponosić na rzecz gminy, na terenie której są położone ich nieruchomości, opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi, o czym stanowi już art. 6h u.c.p.g. Obowiązek ponoszenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi powstaje w przypadku nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy - za każdy miesiąc, w którym na danej nieruchomości zamieszkuje mieszkaniec (art. 6i pkt 1 u.c.p.g.). Właściciel nieruchomości jest obowiązany złożyć do wójta, burmistrza lub prezydenta miasta deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w terminie 14 dni od dnia zamieszkania na danej nieruchomości pierwszego mieszkańca lub powstania na danej nieruchomości odpadów komunalnych (art. 6m ust. 1 u.c.p.g.). W razie niezłożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi albo uzasadnionych wątpliwości co do danych zawartych w deklaracji wójt, burmistrz lub prezydent miasta określa, w drodze decyzji, wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, biorąc pod uwagę dostępne dane właściwe dla wybranej przez radę gminy metody, a w przypadku ich braku - uzasadnione szacunki, w tym w przypadku nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, średnią ilość odpadów komunalnych powstających na nieruchomościach o podobnym charakterze (art. 6o pkt 1 u.c.p.g.). Z akt administracyjnych rozpoznawanej sprawy jednoznacznie wynika, że skarżący nie złożył deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Mając to na względzie, organ pierwszej instancji był uprawniony, a zarazem zobowiązany, do wydania decyzji w oparciu o art. 6o u.c.p.g., a zatem do określenia skarżącemu wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Bez znaczenia w tym zakresie pozostawały okoliczności wskazywane przez skarżącego w odwołaniu i w skardze, sprowadzające się do braku wytwarzania nieczystości, czy też ich samodzielnego (bez udziału gminy) wywożenia z posesji i sprzedaży odpadów. Stosownie do art. 6i ust. 1 u.c.p.g. obowiązek uiszczenia opłaty w odniesieniu do nieruchomości zamieszkanych powstaje za każdy miesiąc, w którym na danej nieruchomości zamieszkuje mieszkaniec. Powstanie tego obowiązku zostało zatem uzależnione od faktu samego zamieszkiwania na danej nieruchomości. W tej sytuacji, zasadnym było określenie skarżącemu, jako właścicielowi przedmiotowej nieruchomości, na której jest zameldowany i na której zamieszkuje - wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi z uwzględnieniem ilości osób zamieszkujących na nieruchomości. Zaskarżona decyzja podlega jednak uchyleniu, jakkolwiek nie z przyczyn podnoszonych przez skarżącego. Sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną – art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.". Badając zgodność z prawem zaskarżonej decyzji należało uznać, że przy jej wydawaniu naruszono przepisy postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 6q ust. 1 u.c.p.g. W sprawach dotyczących opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi stosuje się przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa. Zastosowanie miały zatem w tej sytuacji przepisy kształtujące zasady postępowania. Zgodnie z art.122 O.p. w toku postępowania organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym, a w myśl art.187 §1 O.p. organ podatkowy jest obowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Jak z powyższego wynika, na organie ciąży obowiązek zgromadzenia materiału dowodowego i jego wszechstronnej oceny. Organy podatkowe obu instancji uznały, że skarżący, który nie złożył deklaracji o selektywnej zbiórce odpadów jest zobowiązany do opłat w podwyższonej stawce (nieselektywna zbiórka odpadów). Nie jest to pogląd trafny. Skarżący nie złożył przecież deklaracji o tym, że nie będzie prowadził selektywnej zbiórki odpadów. W takiej sytuacji należało wyjaśnić, czy skarżący prowadzi selektywną zbiórkę odpadów i określić wysokość opłaty zależnie od ustaleń w tym zakresie. Skarżący podnosił, że sam segreguje odpady, które następnie sprzedaje, przedstawił też dowody sprzedaży produktów odpadowych. Do tych okoliczności z naruszeniem przepisów postępowania nie odniósł się w sposób wystarczający organ II instancji. Z powyższych względów, wobec naruszenia wskazanych przepisów postępowania z mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 200 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji wyroku. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy należy ocenić w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy (przy jego ewentualnym uzupełnieniu), czy skarżący dokonuje selektywnej zbiórki odpadów i określić wysokość opłat za gospodarowanie odpadami z uwzględnieniem sposobu zbierania odpadów komunalnych przez skarżącego. ak