I SA/Łd 746/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA P. Kiss (spr.), Sędzia NSA P. Janicki, Sędzia WSA P. Kowalski, Protokolant A. Ratajczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 grudnia 2005 roku sprawy ze skargi T. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. po przeprowadzeniu odpowiedniego postępowania kontrolnego i podatkowego wydał w dniu [...] decyzję ustalającą T. K. zryczałtowany podatek dochodowy od osób fizycznych za 2001r. w kwocie 48.829,50 zł od dochodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu. Doręczenie przedmiotowej decyzji pełnomocnikowi podatnika nastąpiło z dniem 11 lutego 2005r. w trybie doręczenia zastępczego, określonego w art.150 ustawy z dn.29.08.1997r. Ordynacja podatkowa /t.j. Dz.U. z 2005r. nr 8, poz.60/. W powyższym zakresie z przedstawionych akt podatkowych wynika, że nadana na adres pełnomocnika drogą pocztową przesyłka polecona, zawierająca wymienioną decyzję podatkową nie została podjęta przez adresata mimo dwukrotnego awiza tej przesyłki przez pocztę. Niezależnie od odpowiednich stempli pocztowych i adnotacji zawartych na zwróconej organowi podatkowemu kopercie przesyłkowej, urząd pocztowy właściwy dla miejsca zamieszkania pełnomocnika strony na zapytanie organu podatkowego pisemnie poinformował, że przedmiotowa przesyłka polecona była awizowana przez listonosza w dniach 28.01. i 04.02 2005r. przez wrzucenie awiza do skrzynki pocztowej adresata, a wobec braku podjęcia przesyłki, została ona w dn.14.02.2005r. zwrócona do nadawcy. Z akt administracyjnych wynika również, ze w dniu 01.03.2005r. pełnomocnik podatnika osobiście dokonał w organie podatkowym oględzin koperty zawierającej decyzję podatkową oraz na swój wniosek otrzymał w tym dniu kserokopię przedmiotowej decyzji z potwierdzeniem jej zgodności. Wnioskiem datowanym w dn.07.03.2005r. pełnomocnik strony wystąpił do Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. o przewrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. z dn.[...] podnosząc, iż brak podjęcia w terminie przedmiotowej decyzji nastąpił bez jego winy, albowiem w okresie od dn.27.01. do dn.28.02.2005r. był obłożnie chory i nie był w stanie wykonywać swoich obowiązków, w tym również podejmować korespondencji awizowanej przez pocztę. Do wniosku zostały załączone kserokopie czterech kolejnych zaświadczeń lekarskich o niezdolności do pracy pełnomocnika w okresie od 27.01 do 28.02.2005r., a także zostało złożone odwołanie od decyzji podatkowej. Jednocześnie we wniosku pełnomocnik strony podał, że został dochowany 7-dniowy termin do złożenia wniosku po ustaniu przyczyny uchybienia terminowi, gdyż wobec zwrócenia decyzji przez pocztę ze skutkiem doręczenia oraz dowiedzenia się przez pełnomocnika o tej decyzji dopiero w dn.01.03.2005r., od tego dnia rozpoczął bieg powyższy 7-dniowy termin do skorzystania z ustawowego uprawnienia do przywrócenia uchybionego terminu. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. postanowieniem z dn. [...], wydanym z powołaniem się na przepisy art.162 par.1 i art.163 par.3 Ordynacji podatkowej odmówił stronie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W motywach swojego orzeczenia organ po przedstawieniu stanu faktycznego sprawy oraz przesłanek przywrócenia terminu do wniesienia odwołania stwierdził, iż przedstawione przez pełnomocnika strony zaświadczenia lekarskie nie mogą stanowić wystarczającego dowodu na potwierdzenie uprawdopodobnienia braku winy odnośnie nie zachowania ustawowego terminu do wniesienia odwołania. W zakresie powyższego stanowiska organ powołał się na pismo Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w K. z dn.06.05.2005r., w którym na zapytanie organu odnośnie autentyczności i prawidłowości przedłożonych zaświadczeń lekarskich stwierdzono, że przedmiotowe zaświadczenia lekarskie nie zostały złożone do ZUS. Zdaniem organu w przypadku nie dostarczenia zwolnienia lekarskiego do odpowiedniego oddziału ZUS trudno przyjąć, iż osoba faktycznie przebywała na zwolnieniu lekarskim. Odrębnym postanowieniem z tej samej daty Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. na podstawie art.228 par.1 pkt 2 Ordynacji podatkowej stwierdził, iż odwołanie złożone przez pełnomocnika strony w dn.08.03.2005r. zostało wniesione z uchybieniem ustawowego terminu. W złożonej do sądu administracyjnego skardze pełnomocnik strony wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania zarzucił, iż jest ono błędne oraz zostało wydane z ewidentnym naruszeniem art.162 par.1 Ordynacji podatkowej. Zdaniem strony skarżącej stanowisko organu, iż przedłożone zaświadczenia lekarskie nie mogą stanowić dowodu w sprawie z uwagi na brak ich doręczenia w właściwym oddziale ZUS nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż jest ono sprzeczne z istotą instytucji uprawdopodobnienia braku winy oraz rażąco sprzeciwia się racjonalnej ocenie okoliczności faktycznych mających wpływ na przyjęcie zaistnienia tego uprawdopodobnienia. Stwierdzono, że stanowisko organu jest błędne również z tego powodu, iż nie kwestionuje ważności przedstawionych zaświadczeń lekarskich, natomiast negatywne skutki dla strony wywodzi wyłącznie z faktu braku przedłożenia tych zaświadczeń w ZUS. Podniesiono także, iż dokonane w sprawie wystąpienie organu do ZUS Oddział w K. o stwierdzenie "autentyczności i prawidłowości" przedstawionych przez pełnomocnika zaświadczeń lekarskich nie znajduje żadnego uzasadnienia, a powołany przez organ fakt braku dostarczenia tych zaświadczeń do ZUS nie może mieć znaczenia dla kwestii uprawdopodobnienia braku winy w rozumieniu art.,162 par.1 Ordynacji podatkowej. Do skargi zostało załączone dodatkowo oświadczenie lekarza, który wystawił przedmiotowe zwolnienia lekarski stwierdzające, iż pełnomocnik był przez niego leczony w okresie od dn.27.01. do 28.02.2005r. w związku z grypą i powikłaniami grypowymi i miał zalecone leżenie i nie opuszczanie mieszkania. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wnosząc o jej oddalenie podtrzymał w całości swoje stanowisko i argumenty zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Rozpatrując sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje; Skarga nie mogła zostać uwzględniona. Zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. dotyczące odmowy przywrócenia stronie skarżącej terminu do wniesienia odwołania od decyzji wymiarowej organu pierwszej instancji z dn. [...] zostało wydane na podstawie art.162 ustawy z dn.29.08.1997r. Ordynacja podatkowa /t.j. Dz.U. z 2005r. nr 8, poz.60/. Sąd administracyjny badając zgodnie ze swoją właściwością ustawową zgodność z prawem zaskarżonego orzeczenia uznał, iż mimo zawartego w nim niewłaściwego uzasadnienia, odpowiada ono ostatecznie prawu. W myśl art.162 par.1 Ordynacji podatkowej w razie uchybienia terminu należy termin przywrócić na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy, a zgodnie z par. 2 tego artykułu podanie o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi, przy czym jednocześnie z podaniem należy dopełnić uchybionej czynności. Natomiast par.3 omawianego artykułu jednoznacznie stanowi, iż przywrócenie terminu do złożenia podania przewidzianego w par.2 jest niedopuszczalne. Z ustalonego w rozpoznawanej sprawie i w zasadzie niekwestionowanego stanu faktycznego wynika, że decyzja wymiarowa organu pierwszej instancji z dn. [...] została doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej z dniem 11.02.2005r. w trybie określonym w art.150 Ordynacji podatkowej, w brzmieniu obowiązującym od dn.01.02.2005r. Fakt dwukrotnego awizowania przez listonosza przedmiotowej przesyłki poleconej na adres pełnomocnika w dniach 28 stycznia i 04 lutego 2005r. wynika z stempli i adnotacji poczty na kopercie przesyłkowej oraz z dodatkowego pisemnego wyjaśnienia placówki pocztowej właściwej dla miejsca zamieszkania pełnomocnika, które to dokumenty znajdują się w aktach administracyjnych i nie były kwestionowane przez pełnomocnika strony skarżącej. Okolicznością niesporną jest również to, że przesłanką uprawdopodobniającą brak winy pełnomocnika w uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania była jego niezdolność do wykonywania czynności zawodowych w okresie od 27 stycznia do 28 lutego 2005r., wynikająca z przedłożonych przez pełnomocnika zaświadczeń lekarskich. A więc przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji wymiarowej z dn. [...] ustała z dniem 28.02.2005r. i pełnomocnik strony, który w dn.01.03.2005r. stawił się w organie podatkowym i otrzymał uwierzytelnioną kopię decyzji wymiarowej winien nieść podanie o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia, tj najpóźniej w dn.07.03.200r. Przedmiotowe podanie pełnomocnika strony skarżącej, datowane w dn.07.03.2005r. zostało jednak, jak to wynika ze stempla pocztowego na kopercie przesyłkowej tego podania /a także z oświadczenia pełnomocnika strony skarżącej na rozprawie przed Sądem/ nadane na poczcie w dniu 8 marca 2005r., a więc jeden dzień po nieprzywracalnym terminie przewidzianym w art.162 par.2 Ordynacji podatkowej. Zasady dotyczące sposobu obliczania terminów prawa podatkowego zostały określone w art.12 Ordynacji podatkowej i w szczególności zgodnie z par. 6 pkt 2 tego artykułu, termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane m.in. w polskiej placówce pocztowej. W tych warunkach Sad jest obowiązany do uznania, iż zaskarżone postanowienie o odmowie przywrócenia uchybionego terminu do wniesienia odwołania nie narusza prawa. Sąd nie podziela natomiast poglądu organu podatkowego zawartego w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia / także w odpowiedzi na skargę /, że brak dostarczenia przez pełnomocnika strony wystawionych dla niego zwolnień lekarskich do odpowiedniego oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych stanowi wystarczającą przesłankę do uznania, iż pełnomocnik faktycznie nie był niezdolny do wykonywania swoich czynności zawodowych, a tym samym nie uprawdopodobnił braku swojej winy w uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania. Podstawę do uznania braku uprawdopodobnienia winy strony /pełnomocnika/ w uchybieniu terminowi mogłoby stanowić dopiero wykazanie przez organ, że przedmiotowe zwolnienia lekarskie były nieprawdziwe lub niezgodne z rzeczywistym stanem zdrowia pełnomocnika w tym okresie, tj. wykazanie, iż pełnomocnik w okresie objętym zwolnieniami lekarskimi wykonywał lub mógł wykonywać swoje czynności zawodowe. Tego rodzaju ustaleń organ podatkowy nie dokonał, powołując się wyłącznie na formalną okoliczność dotyczącą braku przedstawienia przez pełnomocnika przedmiotowych zwolnień lekarskich w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych. Z tych wszystkich względów mając na uwadze naruszenie przez pełnomocnika strony skarżącej nieprzywracalnego terminu do złożenia podania o przywrócenie uchybionego terminu do wniesienia odwołania należało na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm./ oddalić skargę.