I SA/Łd 750/16

Dnia 5 października 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Janicki po rozpoznaniu w dniu 5 października 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A. spółki komandytowo-akcyjnej w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. spółki komandytowo-akcyjnej w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w opłacie skarbowej od złożenia prokury p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Przedmiotem skargi jest decyzja organu podatkowego drugiej instancji, który na podstawie art. 233 § 2 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) uchylił decyzję organu podatkowego pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia temu organowi. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), powoływanej dalej jako: p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...) o czym stanowi art. 61 § 3 p.p.s.a.. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią aktu (por. J.P. Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" wyd. LexisNexis, Warszawa 2004 r., s. 122). Wstrzymanie wykonania może zatem dotyczyć wyłącznie aktu administracyjnego, który nadaje się do wykonania i wymaga wykonania. Wykonanie aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska "Postępowanie sądowo-administracyjne", wyd. LexisNexis, Warszawa 2004, s. 217). Decyzja kasacyjna wydana na podstawie art. 233 § 2 o.p. nie nakłada na adresata żadnych obowiązków, które podlegałyby wykonaniu, a zatem nie podlega wykonaniu. W konsekwencji nie można orzec o wstrzymaniu jej wykonania. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., sąd postanowił jak w sentencji. AKE.