I SA/Łd 751/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Teresa Porczyńska po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od maja 2007 r. do grudnia 2008 r. postanawia: 1) odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji; 2) zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 (słownie: sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. A. P., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, pismem z dnia 20 czerwca 2013 r. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od maja 2007 r. do grudnia 2008 r. W uzasadnieniu wniosku podniosła, że na podstawie zakwestionowanej decyzji organ podatkowy wystawił tytuły wykonawcze i wszczął postępowanie egzekucyjne m.in. zajmując rachunki bankowe podatniczki, czym w zasadzie uniemożliwił jej prowadzenie własnej działalności. Wskazała, że jest właścicielem 6 nieruchomości na terenie Ł. i Z., których wartość znacznie przekracza wysokość domniemanego przez organ zobowiązania podatkowego. Wobec powyższego, strona będzie mogła wykonać decyzję w przypadku oddalenia skargi, jednakże aby uzyskać środki na ten cel, zmuszona będzie sprzedać jedną lub dwie spośród posiadanych nieruchomości. Sprzedaż ta wywoła nieodwracalne skutki, bowiem nie będzie już mogła być cofnięta, a w przypadku uchylenia przez sąd zaskarżonej decyzji, strona poniesie niepowetowaną szkodę nie tylko z tego powodu, ale także dlatego, że ceny rynkowe nieruchomości w chwili obecnej są niskie. Zauważyła ponadto, że organ podatkowy mógłby ustanowić hipotekę na jej nieruchomości, co z jednej strony zabezpieczyłoby interesy Skarbu Państwa, a z drugiej umożliwiłoby podatniczce normalną egzystencję do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sporu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego prawa złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Istotne przy tym jest, iż to strona skarżąca powinna wykazać, że w jej przypadku wykonanie zaskarżonej decyzji pociągnie za sobą wyżej wskazane skutki. W ocenie Sądu, strona skarżąca, poza hasłowymi sformułowaniami wniosku, nie wykazała okoliczności, wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. warunkujących pozytywne jego rozstrzygnięcie. Treść wniosku ogranicza się do ogólnikowego stwierdzenia, że egzekucja została skierowana do rachunków bankowych skarżącej i w zasadzie uniemożliwiła jej prowadzenie własnej działalności, a ponadto w celu zapłaty podatku wynikającego z zakwestionowanej decyzji podatniczka zmuszona będzie sprzedać jedną lub dwie spośród posiadanych nieruchomości. W realiach rozpatrywanej sprawy należy podkreślić, iż hipotetyczna realizacji opisanych zdarzeń przyszłych (sprzedaż nieruchomości) mogłaby prowadzić do nieodwracalnych skutków, jednakże wskazane we wniosku okoliczności pozostają gołosłowne. Strona skarżąca w żaden sposób nie uprawdopodobnia opisanych zdarzeń przyszłych, nadto do wniosku nie dołączono żadnych dokumentów mogących świadczyć o realnym zagrożeniu wynikającym z wykonania zaskarżonej decyzji. W tej sytuacji wniosek nie mógł zostać uwzględniony, a wobec tego na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w pkt 1 sentencji. Z uwagi, iż wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. wolny jest od wpisu sądowego, Sąd w punkcie 2 orzekł o zwrocie uiszczonej w dniu [...] kwoty 100 zł na podstawie art. 225 p.p.s.a. AK.