I SA/Łd 752/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Cezary Koziński po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. S. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi W. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie ustalenia wysokości podatku od spadków i darowizn postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego. I SA/Łd 752/07 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] r. nr [...]Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] ustalił Panu W. S. podatek od spadków i darowizn w wysokości 4.169,- zł. Decyzja ta została doręczona podatnikowi w dniu 22 lutego 2007 r. w sposób zastępczy, w miejscu jego zamieszkania. W dniu 13 marca 2007 r. podatnik nadał w placówce pocztowej odwołanie od powyższej decyzji. Z kolei Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Na powyższe postanowienie podatnik złożył w dniu [...] r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. Postanowieniem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. odrzucił skargę Pana W. S. i nakazał wypłacić na jego rzecz kwotę 100,- zł tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego. Sąd stwierdził, iż skarżący, pomimo doręczenia mu w dniu 26 czerwca 2007 r. wezwania do usunięcia braku fiskalnego skargi (uiszczenia wpisu sądowego), wymagany wpis uiścił dopiero w dniu 9 lipca 2007 r., a więc po upływie ustawowego siedmiodniowego terminu, którego koniec przypadał na dzień 3 lipca 2007 r. Postanowienie w tym zakresie Sąd przesłał skarżącemu przez pocztę (przesyłka była dwukrotnie awizowana – w dniu 3 sierpnia i 13 sierpnia 2007 r., a następnie zwrócona do nadawcy w dniu 21 sierpnia 2007 r.). Z akt sprawy wynika, że skarżący uiścił wymagany wpis w dniu 9 lipca 2007 r., a w dniu 27 lipca nadał w placówce pocztowej wniosek do Sądu o przywrócenie terminu do uiszczenia tego wpisu sądowego. Wniosek ten umotywował tym, że wezwanie do uiszczenia wpisu odebrała żona (niezorientowana sprawą), a ze względu na charakter swojej pracy często jest późno w domu lub w ogóle nieobecny. Żona przekazał to wezwanie z opóźnieniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. postanowieniem z dnia [...] r. odrzucił ten wniosek strony, jednakże Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia [...] r. o sygn. akt [...], po rozpoznaniu zażalenia strony, uchylił powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. w całości i oddalił zażalenie. W uzasadnieniu tego postanowienia NSA wskazał, iż WSA w Ł. odrzucając wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, naruszył przepis art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z póź. zm., w skrócie p.p.s.a.). W rozpatrywanej sprawie przedmiotowy wniosek należało rozpoznać merytorycznie i orzec na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a.. Sąd drugiej instancji podkreślił ponadto, że ogólnikowe twierdzenia strony zawarte we wniosku jak i w zażaleniu o przyczynach uchybienia, nie spełniają wymogu art. 87 § 2 p.p.s.a. Tym samym nie sposób uznać, że strona uprawdopodobniła przyczyny uchybienia. Nadto fakt spóźnienia musi wyraźnie wynikać z treści wniosku. Sąd nie ma prawa domniemywać, że strona uchybiła terminowi w tej, a nie w innej dacie. Jeśli z okoliczności faktycznych sprawy nie da się jednoznacznie ustalić, czy termin z art. 87 § 1 został zachowany, sąd wydaje rozstrzygnięcie merytoryczne, odmawiając przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej, której nie dokonano w terminie. Zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu; a zgodnie z § 2 tego artykułu w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł., ponownie rozpoznając wniosek strony o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sadowego, uznał, za rozstrzygnięciem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, że strona nie uprawdopodobniła przyczyny tego uchybienia, a fakt spóźnienia musi wyraźnie wynikać z treści wniosku. Sąd nie ma prawa domniemywać, że strona uchybiła terminowi do uiszczenia wpisu sądowego w tej, a nie w innej dacie. Oceniając podane przez W. S. okoliczności uznać należy, że nie wykazał on braku winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Powołane kryterium jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie powołane przez stronę powody, to jest odebranie wezwania do uiszczenia wpisu przez żonę (niezorientowaną sprawą) i przekazanie tego wezwania z opóźnieniem mężowi oraz fakt późnego powrotu do domu przez W. S., nie stanowią nadzwyczajnych przeszkód, które uniemożliwiałby zachowanie siedmiodniowego terminu do wykonania wezwania Sądu. Z tych też względów na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. Sąd odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego. D.T.