I SA/Łd 753/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda Sędziowie: Sędzia NSA Wiktor Jarzębowski (spr.) Sędzia WSA Paweł Kowalski Protokolant: Asystent sędziego Maciej Dębski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi H. K.-Ł. i B. Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2015 postanawia: 1) odrzucić skargę; 2) przyznać i nakazać wypłacić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi adwokatowi R. T. kwotę 480,- (czterysta osiemdziesiąt) złotych plus należny podatek od towarów i usług, tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie skarżącej z urzędu. H. K.-Ł. i B. Ł. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] roku odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Gminy i Miasta S. z dnia [...] roku w sprawie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego za 2015 rok. W skardze tej skarżący, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji, zarzucili błędy w zakresie ustaleń faktycznych mające istotny wpływ na wynik sprawy. W ich ocenie nieprawidłowości w postępowaniu organu administracji publicznej w wyznaczeniu obszaru górniczego na wydobywanie kruszywa naturalnego, a w szczególności objęcia tym obszarem działki nr 280/4 stanowiącej ich własność, miały wpływ na wydanie wadliwej decyzji podatkowej przez brak rzetelnej i wnikliwej analizy dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy. Jednocześnie decyzji Burmistrza Gminy i Miasta S. z dnia [...] roku w sprawie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego za 2015 rok skarżący zarzucili, że została wydana bez podstawy prawnej. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wniosło o jej oddalenie. Postanowieniem z dnia 28 września 2016 roku starszy referendarz sądowy przyznał skarżącym prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W wykonaniu tego postanowienia Okręgowa Rada Adwokacka w Ł. pełnomocnikiem z urzędu skarżących wyznaczyła adwokata R. T.. W trakcie rozprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi w dniu 14 grudnia 2016 roku pełnomocnik skarżących złożył do akt sprawy pismo z dnia 9 grudnia 2016 roku, w którym skarżący wnieśli o potraktowanie ich pisma z dnia 19 lipca 2016 roku zatytułowanego "skarga" jako odwołania od decyzji organu pierwszej instancji. W związku z powyższym pełnomocnik skarżących wniósł o umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i przyznanie mu kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącym z urzędu, jednocześnie oświadczając, że nie zostały one opłacone w całości ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej: "p.p.s.a.", warunkiem dopuszczalności skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2 powołanego artykułu). Wskazany przepis statuuje zasadę pierwszeństwa postępowania administracyjnego (podatkowego) w stosunku do postępowania sądowego. Zasada ta odnosi się również do skarg na decyzje wydawane w pierwszej instancji przez samorządowe kolegium odwoławcze, w trybie stwierdzenia nieważności, o którym mowa w art. 247 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz.U. z 2015 r., poz. 613), dalej: "O.p.", w stosunku do decyzji w sprawie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego, wydawanych przez wójtów (burmistrzów, prezydentów miast), na podstawie przepisów ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 716). Z przedstawionych Sądowi akt sprawy wynika, że w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Gminy i Miasta S. z dnia [...] roku w sprawie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego za 2014 rok Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. orzekało jako organ pierwszej instancji. Skarżącym zatem na podstawie art. 221 oraz art. 223 § 1 i § 2 pkt 1 O.p. służyło odwołanie do tego samego organu, czyli Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji, o czym zostali pouczeni. Jednocześnie Sąd, odnosząc się do wniosku skarżących zawartego w piśmie z dnia 9 grudnia 2016 roku, stwierdza brak możliwości potraktowania pisma stron z dnia 19 lipca 2016 roku jako odwołania od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] roku z następujących względów. Po pierwsze, jak wskazano powyżej, zaskarżona przez skarżących decyzja zawierała jednoznaczne pouczenie o konieczności złożenia odwołania do organu, który ją wydał. Tymczasem skarżący świadomie nie zastosowali się do tego pouczenia. Wyraźnie bowiem oznaczyli pismo i jego adresata, opatrując je tytułem: "skarga" i skierowali je za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Po drugie, uwzględnienie powyższego wniosku skarżących w istocie prowadziłoby do przekazania do organu odwołania wniesionego po terminie, bowiem termin ten w niniejszej sprawie bezspornie minął. Względy te przesądzają jednocześnie o braku możliwości uwzględniania wniosku pełnomocnika skarżących o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy, wobec wniesienia przez skarżących skargi na decyzję organu orzekającego w pierwszej instancji – Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S., a tym samym niewyczerpania toku instancji administracyjnych w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a., skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. W kwestii kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącym przez pełnomocnika z urzędu orzeczono na podstawie art. 250 § 1 p.p.s.a. w zw. z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) w związku z § 4 ust. 2 oraz ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2015 r., poz. 1801). E.B.