I SA/Łd 770/14

PostanowienieWSA w Łodzi2014-08-06

Skład orzekający: Magdalena Sieniuć

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, uzasadniając przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie doradcy podatkowego?
Ratio decidendi
Skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, co uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie doradcy podatkowego. Jednakże, posiadanie nieruchomości, trzech samochodów osobowych oraz oszczędności, przy łącznym dochodzie rodziny, nie pozwoliło na przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Stan faktyczny
Skarżący E.S. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. odmawiającą umorzenia zaległości podatkowych. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu, złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia doradcy podatkowego. Przedstawił dane dotyczące dochodów, majątku (dom, samochody, oszczędności) oraz sytuacji rodzinnej. Po wezwaniu do uzupełnienia informacji, złożył dodatkowe oświadczenia i wyciągi z rachunku bankowego. Referendarz sądowy, analizując te dane, przyznał prawo pomocy w zakresie częściowym (ustanowienie doradcy podatkowego), ale odmówił zwolnienia od kosztów sądowych.
Rozstrzygnięcie
Przyznano skarżącemu E.S. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie doradcy podatkowego; odmówiono przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie (zwolnienia od kosztów sądowych).

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 6 sierpnia 2014 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku E.S. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego w sprawie ze skargi E.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w zryczałtowanym podatku dochodowym za 2010 rok wraz z odsetkami za zwłokę p o s t a n a w i a: 1/ przyznać skarżącemu – E.S. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie doradcy podatkowego; 2/ odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. A.Rz. E.S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w zryczałtowanym podatku dochodowym za 2010 rok wraz z odsetkami za zwłokę. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od powyższej skargi w kwocie 500 zł podatnik złożył na urzędowym formularzu (PPF) wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący wskazał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną A .22-letnim synem K. i 20-letnią córką P. Oświadczył przy tym, że oboje z żoną osiągają dochód z tytułu wynagrodzenia za pracę w łącznej kwocie 2.350 zł brutto. Jednocześnie skarżący podał, że majątek rodziny stanowią: dom o pow. 110 m2 wraz z działką o pow. 700 m2, oszczędności w kwocie 200 zł oraz trzy samochody osobowe marki: Ford Fiesta (1991 r.), Mitsubishi Carisma (1997 r.) oraz Volvo (1995 r.). Skarżący wskazał także, że dzieci nie osiągają żadnych dochodów i pozostają na ich utrzymania, a ponadto na ich utrzymaniu także pozostają rodzice, dla których jedynym dochodem jest emerytura. We wniosku skarżący zawarł również oświadczenie, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym oraz rzecznikiem patentowym. Z uwagi na fakt, że zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącego, zarządzeniem z dnia 21 lipca 2014 roku wezwano wnioskodawcę do złożenia dodatkowych dokumentów i informacji dotyczących jego sytuacji majątkowej, w do podania miesięcznej kwoty dochodu osiąganego przez rodziców skarżącego i rodziców jego żony z tytułu emerytury, wyjaśnienia przyczyny braku zatrudnienia i osiągania dochodów przez pełnoletnie dzieci: córkę P. i syna K., nadesłania wyciągów z posiadanych przez skarżącego i jego żonę rachunków bankowych z okresu ostatnich 3 miesięcy i określenia miesięcznej kwoty wydatków przeznaczanych na utrzymanie rodziny i podstawowe opłaty eksploatacyjne - w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. W wykonaniu powyższego wezwania, skarżący w drodze pisma z dnia 30 lipca 2014 roku złożył dodatkowe oświadczenia dotyczące jego sytuacji majątkowej i rodzinnej oraz wyciągi z rachunku bankowego. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.". Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz z pisma z dnia 30 lipca 2014 roku wynika, że skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną A., 22-letnim synem K. i 20-letnią córką P. Małżonkowie osiągają dochód z tytułu wynagrodzenia za pracę w łącznej kwocie 2.400 zł brutto. Ich córka P. osiąga dochód także z wynagrodzenie za pracę w wysokości 1.680 zł brutto. Syn z kolei pracuje dorywczo na umowę zlecenia, osiągając przeciętnie dochód w kwocie 220 zł brutto miesięcznie. Łączny zatem dochód 4-osobowej rodziny wynosi aktualnie 4.300 zł miesięcznie. Ponadto rodzice żony skarżącego otrzymują świadczenia emerytalne w łącznej kwocie 2.595 zł. Z kolei miesięczne wydatki rodziny zamykają się kwotą 2.684 zł, ponadto małżonkowie spłacają kredyt, przeznaczając miesięcznie na ten cel kwotę 600 zł. Saldo rachunku skarżącego w analizowanym okresie oscylowało zaś w granicach kwoty 163 zł–52,60 zł. Natomiast jego żona nie posiada rachunku bankowego. Ponadto majątek rodziny stanowią: dom o pow. 110 m2 wraz z działką o pow. 700 m2, oszczędności w kwocie 200 zł oraz trzy samochody osobowe marki: Ford Fiesta (1991 r.), Mitsubishi Carisma (1997 r.) oraz Volvo (1995 r.). Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Referendarz sądowy uznał, iż wniosek skarżącego zasługuje jedynie na częściowe uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie doradcy podatkowego. W ocenie Referendarza sądowego skarżący wykazał bowiem jedynie dostatecznie, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Tym niemniej przedstawiona we wniosku sytuacja majątkowa rodziny, w tym zwłaszcza łączna kwota wynagrodzenia wszystkich członków rodziny wraz z kwotą świadczenia emerytalnego rodziców żony skarżącego, fakt posiadania nieruchomości o znaczącej powierzchni oraz 3 samochodów osobowych, a przy tym okoliczność zgromadzenia oszczędności w kwocie 200 zł przy deklarowanej trudnej sytuacji majątkowej, powodują, iż nie można przyjąć, że skarżący wykazał w sposób dostateczny, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania w niniejszej sprawie. Tymczasem jedynie wykazanie spełnienia tejże przesłanki obligowało Referendarza sądowego do przyznania skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 504), obejmującym zarówno zwolnienie od kosztów sądowych, jak i ustanowienie doradcy podatkowego. Z tego zatem względu należało odmówić przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło