I SA/Łd 776/07

Dnia 23 października 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Referendarz sądowy: Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 23 października 2007 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku W. N. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi W. N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji organu I instancji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące w okresie od stycznia do września 2006 roku i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W.N. złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie uchylenia decyzji organu I instancji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące w okresie od stycznia do września 2006 roku i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia. We wniosku tym podała, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Uzyskuje dochód z tytułu emerytury oraz z tytułu działalności gospodarczej (handel obwoźny) w łącznej kwocie 740 zł netto. Nie posiada żadnego majątku, za wyjątkiem mieszkania o pow. 24 m2. Wskazała przy tym, że osiągany dochód obciążany jest od miesiąca lipca 2007 r. potrąceniami komorniczymi na kwotę 199,40 zł. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała ponadto, że nie opłaca czynszu od 3 miesięcy. Cierpi na wiele schorzeń (jaskra, schorzenia kręgosłupa) i w związku z tym ponosi wydatki na zakup lekarstw . Jednocześnie skarżąca oświadczyła, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a."). Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżąca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Uzyskuje dochód z tytułu emerytury oraz z tytułu działalności gospodarczej (handel obwoźny) w łącznej kwocie 740 zł netto. Osiągany dochód obciążony jest potrąceniami komorniczymi na kwotę 199,40 zł. Dodatkowe obciążenie budżetu skarżącej stanowią przy tym wydatki na zakup lekarstw, bowiem skarżąca cierpi na szereg schorzeń (jaskra, schorzenia kręgosłupa). Ponadto skarżąca nie posiada żadnego majątku, za wyjątkiem mieszkania o pow. 24 m2. Nie zatrudnia też i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym. Biorąc po uwagę powyższe okoliczności, Sąd uznał, że wniosek W.N. zasługuje na uwzględnienie i przyznał jej prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W ocenie Sądu przedstawiona we wniosku sytuacja majątkowa i zdrowotna skarżącej powoduje bowiem, iż nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.