I SA/Łd 776/12
PostanowienieWSA w Łodzi2012-09-07
Skład orzekający: Sędzia NSA Bogusław Klimowicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji ustalającej zobowiązanie w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 rok powinien zostać uwzględniony, biorąc pod uwagę pogorszenie sytuacji majątkowej skarżącego, stan zdrowia jego żony oraz toczące się postępowania kasacyjne?Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, uznając, że skarżący nie uprawdopodobnił istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ogólnikowe stwierdzenia dotyczące sytuacji finansowej i zdrowotnej nie stanowią wystarczającej podstawy do zastosowania środka wstrzymującego wykonanie decyzji, który ma charakter wyjątkowy.Stan faktyczny
Skarżący W. K. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji ustalającej zobowiązanie w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 rok. W ramach skargi wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, argumentując pogorszeniem swojej sytuacji majątkowej, spadkiem dochodów, brakiem zdolności kredytowej oraz chorobą nowotworową żony wymagającą kosztownego leczenia. Wskazał również na toczące się postępowania kasacyjne dotyczące innych decyzji podatkowych.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 7 września 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Bogusław Klimowicz po rozpoznaniu w dniu 7 września 2012 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku W. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej ustalającej zobowiązanie w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 rok postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
I SA/Łd 776/12
Uzasadnienie
W skardze wniesionej przez W. K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej ustalającej zobowiązanie w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 rok zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] r. utrzymującej w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. ustalającej skarżącemu zobowiązanie w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 r. w kwocie 214.322 zł.
W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie podano, iż sytuacja majątkowa skarżącego oraz jego małżonki uległa znacznemu pogorszeniu, dochody spadły. Wskazał, że nie ma już żadnej zdolności kredytowej, a ostatni kredyt został przeznaczony na spłatę podatku od dochodów nieujawnionych za rok 2004. I choć decyzje dotyczące ustalenia zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2004 od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów zostały wyrokami z dnia 7 września 2011 r., sygn. akt I SA/Łd 393/11 oraz I SA/Łd 394/11 uchylone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi od wyroków tych zostały wniesione przez organ podatkowy nierozpoznane jeszcze skargi kasacyjne do NSA. Dodatkowo żona skarżącego, Z. K. cierpi na szereg schorzeń, w tym na chorobę nowotworową. Leczenie wiąże się ze znacznymi kosztami, ponieważ w dużej mierze jest przeprowadzane przez prywatną służbę zdrowia. Pismem z dnia 31 lipca 2012 r. pełnomocnik skarżącego nadesłał dodatkowo dokumentację medyczną dotyczącą stanu zdrowia małżonki oraz córki skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowanie przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2002 r. 2012 r. poz. 270 ; w skrócie "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie powoduje automatycznie wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności. Użyte w przepisie wyrażenie "sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie" oznacza, że orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma fakultatywny charakter, a więc może, lecz nie musi, być wydane nawet w wypadku, gdy występują w sprawie przesłanki przewidziane w powołanym wyżej przepisie. Katalog tych przesłanek jest zamknięty. Sąd zatem jest uprawniony rozstrzygnąć wniosek pozytywnie jedynie wówczas, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Inicjatywa w zakresie uprawdopodobnienia okoliczności stanowiących o zasadności wniosku przysługuje wnioskodawcy.
Mając na uwadze powyższe Sąd ocenił, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Niewątpliwie wykonanie wydanej w rozpatrywanej sprawie decyzji będzie oddziaływało niekorzystnie na sytuację majątkową skarżącego, bowiem w każdym przypadku, niezależnie od zamożności podatnika, zapłata podatku łączy się z obniżeniem dochodu strony i jej rodziny. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. wymaga uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia szkody znacznej, a więc większej niż przeciętnie wywoływana wykonaniem decyzji tego rodzaju oraz powstania skutków trudnych do odwrócenia, to jest takich, gdzie powrót do stanu poprzedniego będzie niemożliwy lub będzie wymagał znacznych środków. Podkreślić również należy, iż niebezpieczeństwo wyrządzenia, znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji, nie może stanowić czysto hipotetycznej ewentualności, lecz musi stanowić realne i wymierne zagrożenie. W orzecznictwie akcentuje się, że sam fakt istnienia obowiązku wykonania aktu lub czynności organu administracyjnego nie może stanowić przesłanki uzasadniającej złożenie wniosku o wstrzymanie wykonalności (por. postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2004 r. FZ 496/2004, LexPolonica nr 375763).
Należy też zwrócić uwagę, iż postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w całości lub części stanowi odstępstwo od generalnej reguły, iż wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie pod warunkiem uprawdopodobnienia przez wnioskodawcę istnienia jednej z dwóch przesłanek wymienionych w powoływanym już art. 61 § 3 p.p.s.a.
W rozpatrywanej sprawie skarżący nie uprawdopodobnił by wykonanie decyzji mogło wyrządzić znaczną szkodę lub sprowadzić niebezpieczeństwo wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków. Wnioskodawca ograniczył się jedynie do powołania argumentów odnoszących się do stanu zdrowia żony oraz złej sytuacji finansowej swojej rodziny. Stwierdził, ze nawet w przypadku pozytywnego rozstrzygnięcia toczących się przed NSA postępowań nie jest w stanie wraz z żoną odbudować funkcjonowania swojego przedsiębiorstwa. Tego rodzaju ogólnikowe stwierdzenia, bez szczegółowego odniesienia się przez skarżącego do jego obecnej sytuacji finansowej, nie dają Sądowi możliwości oceny, czy rzeczywiście istnieje groźba powstania znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Również dokumentacja dotycząca stanu zdrowia żony nie daje podstaw do stwierdzenia jakiego rodzaju nakłady finansowe ponoszą małżonkowie oraz jaki jest stan finansów rodziny.
Należy nadto zwrócić uwagę, iż prowadząc działalność gospodarczą skarżący powinien liczyć się z różnymi zagrożeniami, łącznie z czasowym lub stałym brakiem płynności finansowej, która doprowadzić może nawet do eliminacji podmiotu gospodarczego z obrotu gospodarczego. Odnośnie natomiast zagrożeń wynikających z prowadzenia egzekucji administracyjnej Sąd stwierdza, iż istnieją wszak ograniczenia w jej prowadzeniu (por. art. 8 - 10 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, Dz.U. z 2002r. Nr 110, poz. 968 ze zm.). Ograniczenia te gwarantują zachowanie zobowiązanemu i jego rodzinie warunków wystarczających, według ustawodawcy do humanitarnej egzystencji - choć niewątpliwie w gorszych standardach niż przed wszczęciem egzekucji. Pogorszenie jednak warunków egzystencji nie stanowi jeszcze powodu, aby wstrzymywać wykonanie ostatecznej decyzji administracyjnej (zob. postanowienie NSA z dnia 24 października 2005 roku, II GZ 111/05, niepubl.).
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
mak
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło